günlerce göz yaşları içinde, sana yazmayı düşündüm. fakat ıstırapların beni nasıl harap ettiğini, aklımı ve duygularımı nasıl altüst ettiğini bilemezsin. ağlamaktan kızarmış gözlerimin önünde, yazmaya çalıştığım satırlar bulanıyor, bir şeyler yazabilmek için boş yere çırpınıyordum. kaç kere, bir iki satır yazdıktan sonra yırttım ? kaç kere, satırların arasında gözyaşlarımı tutamayarak kendimi yatağa attım ? bilmiyorum..
" Sevgili Bilge,
Bana bir mektup yazmış olsaydın, ben de sana cevap vermiş olsaydım. Ya da son buluşmamızda büyük bir fırtına kopmuş olsaydı aramızda ve birçok söz yarım kalsaydı, birçok mesele çözüme bağlanmadan büyük bir öfke ve şiddet içinde ayrılmış olsaydık da yazmak,
anlatmak, birbirini seven iki insan olarak konuşmak kaçınılmaz olsaydı. Sana durup dururken yazmak zorunda kalmasaydım. Bütün meselelerden kaçtığım gibi uzaklaşmasaydım senden de. "