Ji bo dîroka mirovahiyê nerîne ke nû!
Puan vermedi
Dîroka Veşartî ya Jinan – Sheila Rowbotham
Ev pirtûk, yek ji berhemên herî girîng ên dîroknasîya femînîstî ye, ku di sala 1972’an de hatîye weşandin û niha jî wekî çavkanîya bingehîn tê hesibandin. Nivîskar Sheila Rowbotham, di vê xebatê de, 300 salên dawî yên dîroka Brîtanyayê dinirxîne û cih, rol û têkoşînên jinan di nav pêvajoyên aborî, civakî û siyasî de derdixe holê, yanî yên ku heta wê demê di dîrokê de hatibûn paşguhkirin an jî veşartin.
Rowbotham nîşan dide ku çawa pêşketina kapîtalîzmê, guherîna avahîya malbatê, dabeşkirina kar û desthilatdariya baviksalarî, bi hev re cihê jinan di civakê de diyar kirine. Ew îspat dike ku bindestbûna jinan ne rewşek xwezayî ye, lê encama guherînên dîrokî ye:
-Di serdema destpêka kapîtalîzmê de, jin ji karên kêrhatî hatin dûrxistin, karên wan wekî “nekar” hatin binavkirin û nirxê wan kêm hatîye dîtin.
- Têkoşînên jinan ji bo mafên xwe “mafê dengdanê, mafê xwendinê, mafê kar û mûçeyek wekhev, mafê kontrolkirina jiyana xwe ya zayendî” bi berfirehî têne şîrove kirin.
- Têkiliya di navbera çîna civakî û rewşa jinan de jî bi zelalî tê vekolîn: rewşa jina karker û jina çîna navîn her çend cûda be jî, herdu di bin bandora desthilatdariya mêran de bûn.
Nivîskar bi zelalî û zimanekî hêsan, lê kûr, nîşan dide ku jin ne tenê mexdûrên dîrokê bûn, lê di her qonaxê de li hemberî vê rewşê berxwedanî kirine û guherînên mezin bi dest xistine.
*Yekem xebatên ku dîrokê ji çavê jinan dinirxîne û valahiyek mezin di dîroknasiyê de tije dike.
* Têkiliya di navbera pergala aborî û rewşa jinan de bi awayekî rast derdixe holê.
* Ne tenê ji bo zanyaran, lê ji bo her xwendevanekî jî têgihîştî ye.
* Ev pirtûk bingeha tevgerên femînîstî yên paşerojê danîye û li ser gelek lêkolînên din bandor kirîye.
*Piraniya naverok li ser Brîtanyayê ye; rewşa jinan li
Emek dolu bir inceleme
Semerkant üzerine (spoiler içerir)
Baştan uyarayım, bu yazı spoiler içeriyor. Çünkü bu kitap öyle uzaktan konuşulacak gibi değil. Bir yerden sonra ister istemez içine giriyorsun.
Kitap boyunca önemli birçok kişinin adı geçiyor ve bu bile başlı başına merak uyandırıyor. Zaten daha ilk sayfalardan itibaren insan “ben ne okuyorum?” demekten çok “ben kimleri tanıyorum?” diye düşünmeye başlıyor.
Mesela 77. sayfada İsfahan’ı öyle bir tarif etmiş ki, okurken bir an gidip gelmiş gibi oluyorsun. Hatta merak edip açıp fotoğraflarına bakma isteği geliyor. Aynı şey Semerkant için de geçerli. Kitap bittiğinde insanın aklında hikâyeden çok “ben buralara gitmeliyim” düşüncesi kalıyor. Semerkant başta olmak üzere ileride gitmek istediğim birçok yer oldu kitap sayesinde.
Ama şunu baştan söylemek lazım: Eğer hızlı akan, net bir olay örgüsü arıyorsan bu kitap sana biraz uzak, hatta parçalı gelebilir. Ama satır aralarında dolaşmayı seviyorsan, bu kitap sana sessizce yaklaşır ve sonra birden içine yerleşir. Bu roman bağırmaz. Fısıldar. Ama söyledikleri uzun süre susmaz.
Kitapta dönemin en ünlü ve önemli şahısları anlatılıyor, bu da bence merak uyandırıyor. Diyebiliriz ki bu kitaptan keyif almak için biraz da tarihi sevmek gerek. Çünkü bu sadece bir roman değil, tarihle edebiyatın aynı masaya oturmuş hali.
İçinde 
Ömer Hayyam , Hasan Sabbah, Nizamülmülk gibi gerçekten yaşamış, dönemi şekillendirmiş insanlar var. Bu da hikâyeye “kurgu” hissinden çok “yaşanmışlık” ağırlığı veriyor. Melikşah ve Terken Hatun da bu dünyanın önemli parçaları.
İkinci zaman diliminde ise Benjamin O. Lesage ve Şirin devreye giriyor. Bu kadro zaten kitabın damarını oluşturuyor.
Özellikle ilk üçlü var ya… (Hayyam, Sabbah, Nizamülmülk) romanın en yoğun, en çarpıcı kısmını taşıyor.
Bir de Marco Polo, Nebukadnezar IIDuygu ve Düşünce
Semerkant üzerine (spoiler içerir)
Baştan uyarayım, bu yazı spoiler içeriyor. Çünkü bu kitap öyle uzaktan konuşulacak gibi değil. Bir yerden sonra ister istemez içine giriyorsun.
Kitap boyunca önemli birçok kişinin adı geçiyor ve bu bile başlı başına merak uyandırıyor. Zaten daha ilk sayfalardan itibaren insan “ben ne okuyorum?” demekten çok “ben kimleri tanıyorum?” diye düşünmeye başlıyor.
Mesela 77. sayfada İsfahan’ı öyle bir tarif etmiş ki, okurken bir an gidip gelmiş gibi oluyorsun. Hatta merak edip açıp fotoğraflarına bakma isteği geliyor. Aynı şey Semerkant için de geçerli. Kitap bittiğinde insanın aklında hikâyeden çok “ben buralara gitmeliyim” düşüncesi kalıyor. Semerkant başta olmak üzere ileride gitmek istediğim birçok yer oldu kitap sayesinde.
Ama şunu baştan söylemek lazım: Eğer hızlı akan, net bir olay örgüsü arıyorsan bu kitap sana biraz uzak, hatta parçalı gelebilir. Ama satır aralarında dolaşmayı seviyorsan, bu kitap sana sessizce yaklaşır ve sonra birden içine yerleşir. Bu roman bağırmaz. Fısıldar. Ama söyledikleri uzun süre susmaz.
Kitapta dönemin en ünlü ve önemli şahısları anlatılıyor, bu da bence merak uyandırıyor. Diyebiliriz ki bu kitaptan keyif almak için biraz da tarihi sevmek gerek. Çünkü bu sadece bir roman değil, tarihle edebiyatın aynı masaya oturmuş hali.
İçinde Ömer Hayyam , Hasan Sabbah, Nizamülmülk gibi gerçekten yaşamış, dönemi şekillendirmiş insanlar var. Bu da hikâyeye “kurgu” hissinden çok “yaşanmışlık” ağırlığı veriyor. Melikşah ve Terken Hatun da bu dünyanın önemli parçaları.
İkinci zaman diliminde ise Benjamin O. Lesage ve Şirin devreye giriyor. Bu kadro zaten kitabın damarını oluşturuyor.
Özellikle ilk üçlü var ya… (Hayyam, Sabbah, Nizamülmülk) romanın en yoğun, en çarpıcı kısmını taşıyor.
Bir de Marco Polo, Nebukadnezar II
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Vaov! Yani vaov, anlıyor musunuz?
İlk defa dark fantastik adı altında okuduğum bu kitap yılın en sevdiğim kitapları arasına girmeyi başardı diyebilirim. Çok beğendim, aşırı derecede beğendim. Serinin diğer kitaplarını en kısa sürede alıp devam etmek istiyorum, hem de hemen.
Konusundan kısaca bahsetmem gerekirse; kitabımızın güzeller güzeli Rowan, iblisler şehrine çok yakın bir yerde, lisede psikoloji bölümü okuyan normal bir kızdır. Onun hayattaki amacı, çok küçük yaşlarda annesini yakarak öldüren iblisi bulup intikam almaktır. Bunun için gerekli olan sadece Dikenler Şehri’ne ya üniversite okumak için girebilecekti ya da gizlice içeri sızıp fark edilmeden annesinin katilinin izini sürecekti. Lakin bunların hiçbirini yapmasına gerek kalmadan kızımız Dikenler Şehri’ne girmeyi başarabildi.
Kızımızın doğum gününde, arkadaşıyla bir caffede pizza yiyip içki içerken, kızımızı ortaokuldan beri taciz eden gerizekalı lavuğun teki, başka bir kıza taciz ederken gören Rowan bu duruma dayanamayıp kader arkadaşına yardım etmek isteyerek lavuğun yanına gider ve onu kızdan ayırmaya çalışır. Tam o sırada, yakışıklı mı yakışıklı, kaslı mı kaslı, beyfendi (!) Orion bey gelir. Rowan’ı o pis gerizekalı lavuğun elinden kurtarıp onu Dikenler Şehrine götürür ve hikayemiz bu şekilde başlamış olur.
Güzel bir giriş kitabıydı. Yazarın akıcı dili var hemen okunuyor kitap. Daha kısa zamanda bitirilebilecek bir kitaptı lakin çalışan bir karı olduğumdan bu kadar oluyor anca. Kesinlike tavsiyemdir. Dark fantastiğe başlangıç olarak güzel, ağır olmayan bir kitap. Bundan sonra Dark fantastik masasındayım, önerilerinizi alırım kuzular.
Puan vermedi
Bazîdî berhema xwe a navê balkêş de sazka xwe li ser himên klasik ava dike. Buyer krolonijîk diyalog rasterast in. Kesên baş lap baş, ên xerab jî lap xerab in. Hemî Kurd gelek îdealin; Jîr, destemel,biaqil,serxwe û netew perestin . Dû kesayetê sereke hene Danyal û Zîlan: Zîlanê navê xwe ji Geliyê Zîlan girtiye " Em malbatek in ku me pir êş û kul kėşandine. Niva malbata min di serhildana Agiriyê de windabú. Wexta ku ez zarok búm de û bavê min ji min re "Zîlan û ronya çavên me" digotin ez pê gelek serbilind dibům. Min ji wisa zen dikir ku ji bo min digotin. Lè ez hindi mezin bûm fêr bûm ku navê xaka xwe li min kirine. Ji ber ku di vê xakė de ji Geliyê Zîlan destpê kirin seri rakin, şer bikin, berxwe bidin û şînê bigrin" ( Bazîdî, 2017,r.97) Ew piçûka pênc birane, çuye dibistanê. Keçe pir serxwe ye " Ez dixwazim dinyayė nas bikim. Çima li kuderė dinivise ku miraza jinê di mal de girtî rûniştin e " (Bazîdî,2017,r.94) heman demê de bi hêze ,mêran re kava davêje , him nêçirvanekî pir baş e û him jî jina mala ye; xwerinên pir xweş çêdike. Nexş nemûşê ew çêdike qet kes nikare çêbike. Ji xwe bedewbuna wê nav û deng e. Mêrxasiya Danyal, xwe nasîna wî û camêrtiya wî. Merî divê ew tena serê xwe dikare welat ava bike, her wek kesayetiyên din.
Dema Danyal û hevalên wî amadekariya nêçira mezin dikin, cî da diniqite dilê Danyal ; Şûna ku mêçir bikin nebin nêçir " Nêçîra guran gelek karekė bi xeter e. Cihê ku tu nêçîrvan î, tu dinêrî wan ji nişka ve xwe vajî badane û tu bûyî nêçîrê. "( Bazîdî,2017,r.152) Û dema cenderme derdora kêmina mezin qaşo benda gurganin Danyal dîna xwe dide berê çekên cendermeyan li ser wî û hevalên wî ne. Di vê kêliyê de biryar digire bo paşve çûnê. Ev kêliya epiphanykî ( hay xwe çêbûnê)rengekî dî daye berhemê. Pîştî vê kêliyê çavê Dayêl û ê
Yani ilk başta açıkçası kitabı anlamaya çalıştım ama okudukça bölümler ilerledikçe merak etmeye ve olaylar nasıl gelişecek merak ettim. Açıkçası sonunun nasıl olacağı belliydi, tabii öyle olacağını bilmiyordum ama bu hikayenin mutlu bitmeyeceği en başından açıktı. Bazı yazım ve noktalama yanlışları vardı ve karakterler konuşurken böyle konuşma cümlelerini yan yana çok sevmiyorum ben. Bazen de konuşuyorlar mı yoksa başka bir şey mi oluyor bu kafamı karıştırmıştı ama CN kesinlikle beğendiğim bir kitap oldu. Yazarın üçüncü kitabını da okumak için sabırsızlanıyorum ama az çok tarzını çözdüm gibi. Mutlu sonları sevmeyen ama güneşli günlere inanan biri.
Adalet Rüyası
Bu kitapta adalet yok, adalet arayan avukat ve onun arada kalmış dostu var. Sahi, nedir adalet? Kanunlar mı, siyasilerin çıkarları mı, anti kahramanların kendini kanıtlama çabası mı, masum halkın feryadı mı?
Adalete ve içinde bulunduğumuz ülkenin en alt kesiminden en üst kesimine hitap eden bir avukatın yükselişine hoş geldiniz!
“....Ben Avukat Aktuğ Akın Erlik, insanların hakkına göz diken bu iş adamı beyefendi ile babasının makam ve mevkiine sığınarak her haltı yiyebileceğine inanan t*cavüzcü, k*til bir külhanbeyinin avukatlığını üstlenemem.”