Levent Baykal
@coffeebean
Reklam
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuEdebiyat
Fakat kim... evet,şimdi,bundan sonra kim yaş günlerinde sana hep beyaz güller yollayacak? Ah, evet, vazo boş kalacak, bir zamanlar yılda bir defa olsun etrafında esmiş olan o hafif nefes, hayatımdan sana gelen o küçücük rüzgâr,evet,o da solup gidecek! Sevgilim,dinle,senden rica ediyorum... bu,benim senden ilk ve son ricam ... benim hatırım için yap bunu, her yaş gününde-çünkü yaş günü, insanın kendi üzerinde düşündüğü bir gündür- güller al ve onları vazoya koy. Yap bunu, sevgilim,başkalarının yılda bir defa sevdikleri ölmüşleri için bir ayin yaptırdıkları gibi sen de bunu yap. Bana gelince, ben artık Tanrı'ya inanmıyorum, ve ayin istemiyorum, ben yalnızca sana inanıyorum, yalnızca seni seviyorum ve yalnızca sende biraz daha yaşamaya devam etmek istiyorum... ah, evet, sadece yılda bir gün, şöyle sessiz mi sessiz, senin yanında nasıl yaşadıysam öyle... bu benim senden ilk ve son ricam ... sana teşekkür ederim ... seni seviyorum, seni seviyorum... elveda.
Amok KoşucusuEdebiyat
Amok şöyle bir şey: Bir Malezyalı,son derece sade,son derece iyiliksever bir insan,içkisini içiyor...orada öylece oturuyor,duygusuz,umarsız,donuk...tıpkı benim odamda oturduğum gibi... ve birden ayağa fırlıyor,hançerini kapıyor ve sokağa koşuyor... dosdoğru koşuyor,hep dosdoğru... nereye olduğunu bilmeden. Yolda karşısına ne çıkarsa çıksın, insan,hayvan,hançeriyle vurup yere seriyor ve kan sarhoşluğu onu daha da öfkelendiriyor...
KorkuEdebiyat
Kesin hükmün yaklaşıyor olmasının bilinciyle şimdi içinde beklenmedik bir berraklık yayılmaktaydı. Gerginlik yerini dingin düşüncelere,korku ise yerini Irene'nin yabancısı olduğu duru bir huzura bırakmıştı, bu sayede yaşamındaki her şeyi birdenbire saydam ve gerçek değerleri içinde görmeye başlamıştı.
