“Uçsuz-bucaksız ve umursamaz bozkırın karşısında insan, Şahmerdan’ın üç tekerlekli motosikletindeki akü gibi, durduğu yerde boşalır giderdi. Şahmerdan motosikletine ne kendi biner, ne de başkasını bindirirdi. Bir işe yarayacağı zaman da çalışmazdı. Çünkü çalışmayan motor paslanıp kalmış olurdu.”
“Sonra, geçmişte de gelecekte de yine böyle mutfak girişinde oturup bu pozisyonda durduğumu, üstelik tamamen aynı şeyleri düşünerek ağaçlara bakmış ve bakacakmışım gibi, geçmişi, şimdiyi ve geleceği bir anda sezebilecekmişim gibi garip bir hisse kapıldım”