Kübra
@coknormal
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kübra
, bir kitap okuduPuan vermedi·68 syf.·
Beğendi
·1 saatte okudu
·Okunma: 29 Ekim 2022 00:00
·2022 9. kitabı
"Seni oluşturan binlerce parça var. Bu parçaları, hayat sorunlarını çözmek için kullandığın el aletleri gibi düşünebilirsin. Bu aletlerin tamamen değişmez ; ancak uygun olmayan, çözüme değil soruna neden birkaç el aletini çantandan çıkartabilirsek amacımıza ulaşmış sayılabiliriz. "
Yalnızlık mı insanı bulur insan mı yalnızlığı seçer?
Tatar Çölü 
Dino Buzzati
Tatar çölü'nü ilk okumaya başladığım andan itibaren seveceğimi anlamıştım. Kitaptan anladığım ise şu ki ; yalnızlık ömür boyudur. İnsan nerede olursa olsun, etrafı ne kadar kalabalık olursa olsun içindeki yalnızlığı hep taşır. Yalnızlığıyla birlikte hep bir şeyler olmasını bekler durur. Bir gün olacak olanların hayaliyle ve umuduyla bir ömrünü geçirir, günleri hep beklemekle geçer. Bazen o şey hiç olmaz bazen ise olsa bile yine de tatmin etmez. Aslında kitabın anlatmak istediği bir noktada şu ki yanlış yerde olmanın , yanlış tercihler yapmış olmanın sonucuna katlanmak. Kitabın ana karakteri Teğmen Giovanni Drogo ilk görev yeri olan Bastiani Kalesine geldiği günden itibaren orada kalıcı olmamak ve gitmek için çaba göstermiştir. Fakat tüm çabaları boşadır çünkü orası onun kaderidir, kaderden kaçamazsın. Ya da kaçabilirsin belki bilmiyorum yaşadıklarımız kaderimiz mi yoksa seçimlerimizin sonucu mu işte bunu anlamaya çalışana kadar geçip gidiyor ömür. Yolun başında kararını verip orada kalmak istemediğini bildirdi fakat günler geçtikçe oradaki sessizliğe, yalnızlığa ve o gerçekleşmesi beklenen durumu diğerleri gibi beklemeye başlamayı kabullendi. İçinde bulunduğu o karanlıpa ve yalnızlığa öyle alışmıştı ki şehre, evine döndüğünde bile kendini mutlu hissedemedi. Sanki ait olduğu yer o kaleydi sanki orada onlarla var olmuştu sanki hep olması gereken yer orasıymış gibiydi.. Ve işte sonunda koskoca 30 senesini başlarda 4 aydan fazla kalamam diye diretirken geçiriverdi.Edebiyat
Tatar Çölü Dino Buzzati
Tatar çölü'nü ilk okumaya başladığım andan itibaren seveceğimi anlamıştım. Kitaptan anladığım ise şu ki ; yalnızlık ömür boyudur. İnsan nerede olursa olsun, etrafı ne kadar kalabalık olursa olsun içindeki yalnızlığı hep taşır. Yalnızlığıyla birlikte hep bir şeyler olmasını bekler durur. Bir gün olacak olanların hayaliyle ve umuduyla bir ömrünü geçirir, günleri hep beklemekle geçer. Bazen o şey hiç olmaz bazen ise olsa bile yine de tatmin etmez. Aslında kitabın anlatmak istediği bir noktada şu ki yanlış yerde olmanın , yanlış tercihler yapmış olmanın sonucuna katlanmak. Kitabın ana karakteri Teğmen Giovanni Drogo ilk görev yeri olan Bastiani Kalesine geldiği günden itibaren orada kalıcı olmamak ve gitmek için çaba göstermiştir. Fakat tüm çabaları boşadır çünkü orası onun kaderidir, kaderden kaçamazsın. Ya da kaçabilirsin belki bilmiyorum yaşadıklarımız kaderimiz mi yoksa seçimlerimizin sonucu mu işte bunu anlamaya çalışana kadar geçip gidiyor ömür. Yolun başında kararını verip orada kalmak istemediğini bildirdi fakat günler geçtikçe oradaki sessizliğe, yalnızlığa ve o gerçekleşmesi beklenen durumu diğerleri gibi beklemeye başlamayı kabullendi. İçinde bulunduğu o karanlıpa ve yalnızlığa öyle alışmıştı ki şehre, evine döndüğünde bile kendini mutlu hissedemedi. Sanki ait olduğu yer o kaleydi sanki orada onlarla var olmuştu sanki hep olması gereken yer orasıymış gibiydi.. Ve işte sonunda koskoca 30 senesini başlarda 4 aydan fazla kalamam diye diretirken geçiriverdi.