ÇOR
Anadolu söylencelerinde “Çor” adında kötücül varlıklardan bahsedilir. Gözle görülmedikleri ve ateşten yaratıldıkları söylenmektedir. İyicil veya kötücül olanları mevcuttur. Her yerde bulunabilirler fakat onları sadece şamanlar görebilir.
Yeryüzünde başıboş gezinmek için yaratılmış gibidirler. Her yerde bulunabilirler. Ağaç altı, karanlık kuytular, ören yerleri, yıkık evler, su kıyıları, kuyular, köprü altları gibi mekânlarda yaşarlar. Pek çok Türk canavarı gibi onlar da demirden çok korkarlar.
Başlarında bir kalpak bulunmaktadır. Bu bazen de bir papak olarak anılır. Eğer başlarındaki kalpağı almayı başarırsanız Çor ölür. Ölmeden önce de görünmezliğini yitirir. Çünkü görünmezliğini sağlayan, başındaki kalpaktır. Destanlarda bu konu sıklıkla işlenmiştir. Başlarındaki kalpağı alıp giydiği için görünmez olabilen kahramanlardan bahsedilir.
Çor Vurması, Çor Çarpması, Çor Değmesi gibi deyimler onlara bağlı hastalıkları ifade eder. En çok da ağız eğilmesi, kısmi felç veya akıl kaybı gibi hasarlara sebep olurlar.
Anadolu'da cin çarpmış ve ruhsal hastalıklı anlamlarında “Çorlu” tabiri kullanılagelmektedir.
Çorlar niteliklerine göre ikiye ayrılır. İyi ruhlu olanlara Akçora/Akçor, kötü ruhlu olanlara ise Karaçora/Karaçor denmektedir.
Söylencelerde adı geçen, sözlüğümüze de dâhil ettiğimiz “Biçura” ve “Arçura” da yine Çor halkına ait varlıklardır.
Sayfa 84 - Holden Kitap, 5. Basım, İllüstrasyonlar: Aslı Ekim
"Çor" lisanımızda hâlâ “cin" manasınadır. "Falana çor dokunmuş yahut falana çor dokunmaz" gibi tabirlerde meydana çıkar. Eski Türkler maddi sebeplerle hasta olana "sayru", cin çarpmakla, yani asabi ve ruhî sebeplerle hasta olana "çorlu" derlerdi.
Reklam
Çor: Kamlık geleneğinde hastalık yayan ruh olarak bilinirken İslamiyet’in kabulüyle birlikte, cin manasında kullanılmaya başlanmıştır. Kamlar çorun yaydığı hastalıklara kapılan insanlara “çorlu” demişlerdir.
Kavramlar ve isimler sözlüğü
Sık sık hastalananlara da Çorlu derlerMitoloji
Çor Vurması, Çor Çarpması, Çor Değmesi gibi deyimler onlara bağlı hastalıkları ifade eder. En çok da ağız eğilmesi, kısmi felç veya akıl kaybı gibi hasarlara sebep olurlar.
Anadolu' da cin çarpmış ve ruhsal hastalıklı anlamlarında Çorlu tabiri kullanılagelmektedir.
Çor" lisanımızda hala 'cin' manasınadır. Filana çcor dokunmuş yahut falana çor dokunmaz" gibi tabirlerde meydana çıkar. Eski Türkler maddi sebeplerle hasta ola- na "sayru", cin çarpmakla, yani asabi ve ruhi sebeplerle hasta olana "çorlu' derlerdi.
Sayruyu "Atasagun" yahut "'otacı" yani tabip tedavi ederdi.Çorluyu "kam" yani kâhin tedavi ederdi. Kam, "ile kila' sının ve "amagati"'nın kuvvetine güvenerek hastalığın müsebbibi olan cinle mücadeleye girişirdi...
Sayfa 50
"Çor" lisanımızda hala 'cin' manasınadır. Filana çcor dokunmuş yahut falana çor dokunmaz" gibi tabirlerde meydana çıkar. Eski Türkler maddi sebeplerle hasta ola- na "sayru", cin çarpmakla, yani asabi ve ruhi sebeplerle hasta olana "çorlu' derlerdi.
Sayruyu "Atasagun" yahut "'otacı" yani tabip tedavi ederdi.Çorluyu "kam" yani kâhin tedavi ederdi. Kam, "ile kila' sının ve "amagati"'nın kuvvetine güvenerek hastalığın müsebbibi olan cinle mücadeleye girişirdi.
Reklam
Reklam