Sevdiğim bir etkinlik var twitterda, "gregorsamsamsi" her gün 00:30'dan itibaren yayın yapıyor sohbet odasından, inanılmaz haz duyuyorum bu konuşulan gerçeklerden. Bugünkü konu belirsizlik, ve geçen bir cümle şöyleydi: "İkilem belirsizliktir, belirsizlik her zaman yorucudur. Benden nefret et ya da beni sev, ama beni ikilemde bırakma."
Bazen fayda gelir seni bulur, hayatı olduğu gibi yaşamaya devam etmek lazım, başkasından beklediğimiz şeyler her zaman zihnimizde canlanan mükemmel sonuçlara kavuşmuyor.
"Türkçenin kendine mahsus bir manasızlığı.. Dünyada hiçbir lisanda bu kabiliyet yoktur, saatlerce konuşup hiçbir şey ifade etmemek kabiliyeti."
Bu bence, Türkçenin sorunu değil, onu kullananın sorunu.
Hayatta hiçbir şey, uğrunda ölmek için istenmez. Her şey yaşamamız için olmalıdır. Hatta biraz ileri gideyim, kendi yaşamamız için. Sen kafanın içindeki yokluğa o kadar saplanmışsın ki, derhal uğrunda can feda edecek bir şey arayarak ikinci bir yokluğa dalmak istiyorsun! Yaşamak, herkesten daha iyi, herkesten daha üstün yaşamak, insanlara hâkim olarak, kuvvetli, belki de biraz zalim olarak yaşamak.