Celal Uslu
@cuslu
--Mediocrité Partout
++ Scientia vincere tenebras!
--Ars longa, vita brevis, occasio praeceps, experimentum periculosum, iudicium difficile.
++Per aspera, ad astra.
İzmir
28 Ağustos
536 okur puanı
Mart 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hakiki Kötülük
Aşırı iletişim, iletişim sisteminin entropisini artırır. Bir iletişim ve dil çöplüğü yaratır. Michel Serres, “Hakiki Kötülük” adlı denemesinde dünyanın çöpleşmesini ve kirlenmesini hayvani köklerden gelen bir sahiplenme çılgınlığına bağlar. Hayvanlar bölgelerini pis kokulu sidik ve dışkı ile işaretleyerek sahiplenirler. İnsan başkalarının kaşık sallamasını engellemek için çorbasının içine tükürür. Bülbüller, mekanı gürültü çıkartıp başkalarını bölgeden kovarak sahiplenir. Serres iki çeşit çöp arasında ayrım yapar. Devasa atık alanları, çevre zehirleri ya da sanayi çöpleri gibi maddi atıklar katıdır. Buna karşın dil, işaret ve iletişim çöpü yumuşaktır. Sahiplenme çılgınlığı gezegeni çöpte, işaretler tsunamisinde bulmaktır: “Gezegen atıklarla ve reklam panolarıyla, çöplerle dolu göllerle, plastik çöple dolmuş denizaltı yollarıyla, cam kırıklarıyla, artıkları ve kabukları sürükleyen denizlerle kaplanacak… Her kayalığa, her bir ağaç yaprağına, her sürülebilir tarlaya reklam kazınacak, her otun üzerinde harfler okunacak… Efsanedeki katedral gibi, her şey işaretlerin tsunamisine gömülüp gidecek.
Giderek artan depresyon veya Burnout gibi nöronal bozukluklar, içinde yaşadığımız hayatı reddettiğimizin söze ihtiyaç bırakmayan işaretleri. Burada sömüren ve sömürülen arasındaki fark artık kayboluyor. Burnout ‘a yalnız amirler değil memurlar da maruz kalıyor. Kurban, sistemin aynı zamanda işbirlikçisi, ortağı. Sistemin aksaksız işlemesini sağlayan fâilden bir farkı yok. İnsan kendini sömürdüğü ölçüde şiddet kendine yöneliyor, insan hem faili hem de kurban oluyor.
Sisteme İçkin Şiddet
Zizek’e göre Batı’nın toplumsal sistemi, “bizim liberal kadınlarımız”ı “serbest cinsel ticaret pazarında rekabet güçlerini koruyabilmek için güzellik ameliyatlarına katlanmak, kozmetik emplantatlar koydurmak veya botoks iğneleri yaptırmak” için “devarsa bir baskı” altına almaktadır. Buna göre kadınların gönüllü olarak güzellik ameliyatı eziyetine katlandıkları Batılı toplumunun, kadınlara zorla acılı bir klitoris sünnetine maruz bırakan Afrika toplumundan ilke olarak farkı yoktur.
Eğer hukuk düzeni hedeflerine ulaşmak için şiddet aracına başvurmazsa etkisiz kalacağı yönünde yaygın bir inanç vardır. Böyle olsaydı, hukuk iktidardakilerin kendi haklarını zorla uygulattığı bir düzen olurdu. Evet, hukuk ilkelerinin şiddet yoluyla uygulanmaya ihtiyacı var ama bu, şiddetin hukuk için zorunlu bir şart olduğu anlamına gelmez. Hegel bu konuda şöyle der: “İnsanlar devletin şiddet sayesinde ayakta kaldığını düşünür; oysa asıl harç, herkesin paylaştığı temel düzen duygusudur.“ Bir hukuk düzeni yalnız şiddet veya olumsuz yaptırımların tehdidiyle ayakta kalmaz. Şiddet, bir arada tutmaz. Şiddet sağlam bir dayanak değildir. Tersine, toplumda yoğun bir şiddetin varlığı iç istikrarsızlığa işaret eder. Yalnız şiddet ayakta tutulabilen bir hukuk düzeni çok kırılgan olurdu. En sağlam dayanak, hukuk düzenine gönüllü rızadır. Şiddet de zaten bu “payanda“nın hukuk düzenini tamamen terk ettiği anda ortaya çıkacaktır.