kumruyadair

kumruyadair
@d_ulukul
Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldiklere yere gideceklerdi. Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu. Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya, ruhumuzla yaşamaya, başlıyorduk. O zaman bütün tereddütler, hicaplar bir tarafa bırakılıyor, ruhlar birbirleriyle kucaklaşmak için, her şeyi çiğneyerek, birbirine koşuyordu.
Sayfa 87·Kitabı okuyor
Reklam
Dünyada bana hiçbir şey, tabiattan melül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir.
Sayfa 71·Kitabı okuyor
Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıdığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?
Sayfa 51·Kitabı okuyor
Kitaplarda bir şeyler olmalıydı, hayal edemeyeceğimiz şeyler, kadının yanan bir evde kalmasını sağlayacak bir şeyler, orada bir şeyler olmalı. Bir hiç için kalmazsın...
Gözlerimi kapayabilir, kulaklarımı tıkayabilir ama düşünmeden edemezdim...
Edebiyat