CLAY

CLAY
@daimonn
quia pulvis es et in pulverem reverteris
[...] : işte, ben hâlâ v a r ı m; bütün acıları ölçüp biçip tartarak --- sense, kayan bir yıldız gibi hızla uzaklaşıyor; son anda da dönüp bir göz kırpıyorsun, yalnızca...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geçip gidiyor o asude gençlik çağı Unutmak için dikiyorum kafama şarabı. Acı mı geldi? Böylesi gider hoşuma Ömrümün ağızda bıraktığı tat da acı.
Maddenin dönüşümünde kendi ölümsüzlüğünü görmek, kırılan ve artık faydasız olan değerli bir kemanın kutusuna parlak bir gelecek öngörmek kadar gariptir.
* eğer öyleyse tabii
Toprağın altında soğuyacak ve dünyayla birlikte dönecekse insanı bu yüksek, neredeyse Tanrısal aklıyla yoktan var etmeye* ve sanki alay edercesine tekrar çamura dönüştürmeye hiç gerek yok.
Brrr! Neyse...
Kader de bizi ne yaban yere atmış! En sıkıcı yanı da burada ölecek olmamız. Çok yazık!