Şair’in İsmet Özel’e ithafen yazdığı “Yıkılma Sakın” şiiirinin de yer aldığı kısa bir kitap. İdeolojik görüşünü yansıttığı şiirlerin yanı sıra melankolisini dile getirdiği şiirler ve çok iyi bildiğimiz şu şiiri de bu kitapta mevcut:
BU AŞK BURADA BiTER
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben cekip giderim bir nehir akıp gider
Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir
Solarken albümlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kır çiçeği gibi usulca söner
Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir
Yanyana uzanırdık ve ıslaktı çimenler
Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı!
Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı
Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir cocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
düşündüklerim
Yas sürecini herkesin farklı yaşayabileceğini kabul ediyoruz , tabii görünüşte, ama bu metin iç sesimizi tam olarak yansıtıyor. Günlük hayatta tamamen normal görünüp ,rutin hayatımıza dönmüşken bile aklımıza sürekli kaybettiğimiz kişi ile ilgili anılar ve anlar gelmez mi? Tıpkı bu metindeki gibi bazen çok kısa bazen de bizi dışarıdan dalgın gibi gösteren biraz uzun anımsamalar. O anı birlikte yaşarmış gibi ,sanki kaybettiğimiz kişi yanımızda gibi hissetmez miyiz?
Bu metin kişisel olarak benim hissettiklerime ve yaşadıklarıma çok yakın. Peki bir kardeşi kaybetmek çok daha fazla mı üzer insanı, bir de bu kardeş ikiziniz ise....
Mutlaka okunması gereken bir metin, yas sürecini yaşamamış insanlar için roman da diyebiliriz.
Tek kusuru fazla gerçekçi olması....
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Altmışlı yaşlarını sürmekte olan Hayri İrdal, enstitüyü birlikte kurduğu ve yakın bir zamanda kaybettiği dostu Halit Ayarcı'nın hatırasını yaşatmak amacıyla hayatını kaleme almaya karar verir. Kendi hayatından başlayarak Saatleri Ayarlama Enstitüsünün kuruluşunu anlatır bizlere.
Hayri İrdal, Halit Ayarcı'nın hayatında adeta bir milattır. Onun hayatını Halit'ten önce ve Halit'ten sonra diye nitelendirebiliriz.
Türkiye'deki modernleşme sürecini ve Batı özentisini mizahi bir dille eleştiren kitapta öyle yerinde dokundurmalar var ki...
Yazar, enstitü aracılığıyla bürokrasideki aksaklıkları, kayırmacılığı ve liyakatsizliği gözümüze sokar adeta. Kendimizi ağlanacak halimize gülerken buluveririz. Yazarın eleştirdiği hususlarsa hâlâ Türkiye'nin sorunu olmaya devam ediyor. İşte tam da bu nedenle Saatleri Ayarlama Enstitüsü için zamanın ötesinde bir kitap, diyebiliriz.
"Hayri Beyefendi, bizim Hayri, dalgın Hayri... Ne kadar çok Hayri var. N'olur birkaçını yolda eksek. Herkes gibi ben de bir tek insan, kendim olsam." diyen Hayri 'nin bu sözleri kendi olamamasının şikayeti değil de nedir!
Ahmet Hamdi, Türk edebiyatının çok güçlü kalemlerinden biri. Bu kitabı da çok güzeldi ama herkese hitap edeceğini düşünmüyorum. Zira kolay bir okuma değildi. Ben Mahur Beste'yle yazardan okumaya devam edeceğim. Kitabı Türk edebiyatına ilgi duyan herkese tavsiye ederim.
Kitaplı günler.
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2026 6. kitabı
·7 saatte okudu
·Okunma: 19 Mayıs 2026 17:22
Ölü Zaman Gezginleri ~ Hasan Ali Toptaş
.
Alıntılar;
.
Ben, soluğu üç beş yılda kesiliverecek bir açıklamayı kabullenmeye hazır değildim. Kaldı ki, kendi kendime bir açıklama yapsam bile, hangi kendime yapacaktım? Masanın birinde genç, birindeyse yaşlı ve yorgundum. Ben bana, ben bana bakıyordum.
.
En sıkı bağımız sessizlikti
.
Sevmiştim sokakları. İnsan onları gezip dolaştıkça, yaşamın değişebilirliğine daha çok inanıyordu. Hatta uzaktan uzağa da olsa, öteki insanların varlığına yaslanıp kendi varlığını, yalnızlığını ve tekdüzeliğini yeniden kavrıyordu.
.
Şehirlerin gürültüsünden uzaklaşmış olsak da, belleğimizdeki hatıralardan -yani geleceği ele geçirmek adına geçmişe saçıp savurduğumuz kendimizden– henüz kurtulamamıştık. Oysa şehirler, hatıralarımızı süsleyen dostlarımızla birlikte kim bilir nerelerde kalmıştı şimdi, hâlâ var mıydılar, insanlar yiyip bitiriyorlar mıydı onları dalgın fareler gibi, çöpler ve kuşkular sevdiklerimizin üstüne doğru hızla çoğalıyor muydu gene? Bilmiyorduk. Artık, bilemezdik de; geçmişi küçük anlarda, geleceği de düşlerde arayıp bulmaktan başka seçeneğimiz yoktu.
.
Dağ bile dağlığını tek başına yaşıyor neredeyse, görüp işiteni yok; kendini kendi onaylamak zorunda. Biz de, sessizliğimizle gitgide ona benziyoruz sanki; şeyi şeyle tanımladığımız yıllardan kalan sözcükler dilimizin ucunda buruk birer tat şimdi. Belki de onlardan oluşmuş bir geçmişte yaşıyorduk biz;
.
Sen, olup biteni anlattığın yere kadar yeniden anlatsan, susarak.
.
Sigaranın birini söndürüp birini ateşleyişine bakarak, anlattığı için mi içiyor içtiği için mi anlatıyor diye düşünürken, onunla birlikte yıllar öncesine gidip gidip geliyordum.
.
Kitap Yorumu;
.
Hikayelerden oluşan bir kitap olup, çok zekice ve düşündürücü şekilde kaleme alınmış bir dolu hayat hikayelerini
Katilin günlüğü ve Hizmetçi kız Jeanie'nin günlüğü üzerine kurgulanmış güzel başlayan polisiye...
Clark tıp fakültesinin futbol takımında. Kuvvetli, haşin, iriyarı, gerçek bir boğa. Jack ise sade piyanosunu seviyor. Çekingen, hayalperest. Mark ise aksine, sakin, ciddi. Temiz. Hukukçu olmak istiyor, şakayı sevmiyor. Stark'a gelince, bir tahtası eksik. Öfkeli, karmaşık, dalgın. Sağı soluna uymaz. Enformatik devreler, bilgisayar zımbırtıları üzerinde çalışıyor. Bunlar Doktor March'ın dört oğlu; dördüzler.
Jeanie: Hizmetçi kız, hırsızlıktan hapis yatmış kimlik değiştirmiş ve iki sene daha hapis yatması gerekiyor. Bu yüzden katilin günlüğünü bulduğunda polise gidemiyor. Günlüğü anne March'ın giysi dolabından kürkü deneyince kürkün cebinde buluyor. Anne March dışarı çıkmayı bırakmış dolayısıyla kürkü kullanmıyor.
Jeanie'nin günlüğünü okuduğunu fark eden katil günlüğünde direk Jeanie'e yazıyor ve onu tehdit ediyor. Bu noktadan sonra olaylar ilginçleşiyor. Bir yandan katili bulmaya çalışan Jeanie diğer taraftan da katilin öldürmesine engel olmaya çalışıyor. Polise gidemeyen Jeanie evi de terk demiyor; otobüs şirketleri o sırada grevde.
İyi başlayan, son finale kadar iyi devam eden, merakla sonraki sayfaları okutan bir kurgu. Finale gelince bence pek olmamış. Son bölüm final kısmını çıkarırsanız iyi bir polisiye olurdu. Yazar sürpriz yapacağım diye bütün güzelliği bozmuş. Tabii bu bana göre. Bunun nedenlerini açıklamak kitabın sonunu söylemek olur. Bu da okuyacak olanlar için uygun olmaz.
Keyifli Okumalar...
Kaybolmuş hayatların aynı çatıda yankılandığı o romanı okuduk.
Her satırı, kalbin en kuytu yerinde usulca sızlayan bir hatıra gibi yer etti;
her cümlesi, yarım bırakılmış sevdaların, söylenmemiş sözlerin izini sürdü.
Paragraflar ilerledikçe insan, kendinden uzaklaşan bir gölgeye dönüştü;
dalgın bir bakış gibi uzaklara savruldu zihni.
Her bölüm, boğazda düğümlenen bir hüzün olup kaldı…
Ne yutulabildi ne de dile gelebildi.
Bu kitap bir hikâyeden fazlasıydı artık:
Zamana karşı acele etmeyi fısıldayan,
sevdiklerine daha sıkı sarılmayı öğütleyen,
ve insanın avuçlarında tuttuğu hayatın aslında ne kadar kıymetli olduğunu
sessizce hatırlatan derin bir çağrıydı.
Sevdiklerimizin kıymetini kaybetmeden bilmemiz dileğiyle keyifli okumalar dilerim.
