dzü
@damla_uctas
147 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Biz normal insanlara göre beş duyumuzdan birisi olan koku; bir insan için o kadar önemliydi ki uğruna neleri yapmayı göze aldığını okuyup öğrenebilirsiniz.
Öncelikle yazarın karakter yaratma ve olay örgüsü kurma açısından beni etkilediği belirtmeden geçmek istemiyorum. Bölümler ilerledikçe olaya dahil olan yeni karakterler bizi bambaşka evrenlere götürebiliyor. Bambaşka koku evrenlerine…
Artık kokladığımız her kokuya hatta burnumuza bile bakış açımızı değiştiren bir kitaptı bana kalırsa.Asıl başka tezatlık ise ana kahramanımızın bir kokusunun olmaması. Yani kokuyla hayatını yönlendiren bir insan kokmuyor. Doğduğunda kokmaması onu toplumdan dışlasa da son bölüm de bunu o mucizevi kokuyla taçlandırarak adeta toplumla bütünleşiyor.
Kitap hakkında daha bir çok şey yazabilirim ama burda bırakıyorum ki büyüsü kaçmasın okuyacaklar için. Hani bazı kitaplar vardır okumaya başlarsın ve seni etkisi altına alır elinden bırakamazsın bir an önce diğer bölüme geçip ne olacağını öğrenmek istersin ve bitirdiğinde bir an önce arkadaşlarına bu kitabı sen de oku diye telkinlerde bulunmaya başlarsın. Bence bu kitap öyle bir kitap. Okuyun, okutturun.
Bir biyografi hem bir biyografi gibi yazılıp hem de bir roman gibi nasıl okunur?
Oğuz Atay yazmışsa okunur. Hem de öyle güzel okunur ki. Hem size umut aşılar hem de şimdiyi düşünüp umutlarınızın kırılmasına yol açar. Oğuz Atay’ın bence en kolay okunan eserlerinden. Ama kolay okunması bu eserin kolay yazıldığını düşündürmesin. Bence bir insanın hayatını anlatmak çok zor bir iş. Hele ki çağımızdaki insanların kendi bile anlamaktan uzak olduğunu düşündüğümüzde iş daha da zorlaşıyor. Birini anlayıp, analiz edip onu diğer insanlara bu kadar güzel anlatmak tam da Oğuz Atay’ın yapacağı bir işti iyi ki de yapmış. İncelememi güzel bir alıntıyla bitireyim.
“Derler ki, insan roman yazmaya, başka romanları okuyarak özenirmiş; hayatı roman gibi olduğu için , sırf bunun için roman yazmış biri görülmemiş. Ne romanı bu bahsettiğiniz? dedi genç adam. Bir bilim adamının romanı.”
BİRLİKTE TUTUNAMAYALIM
“Bütünüyle unutulmaya kimsenin gücü yetmiyor. Bir duvarda iki satır yazı, bir albümde soluk bir resim, bir hafızada silik bir hayal olarak kalıyor istemese de.”
Selim Işık öldükten sonra Turgut Özben’in onu unutmayacağını , onu anlamaya anlamlandırmaya çalışacağını tahmin edebilmiş miydi? Peki Oğuz Atay okuyucusuna seslenirken anlaşılabileceğini umut etmiş miydi?
1 yıl önce bu kitabı okumaya başlayıp yarım bırakmıştım anlayamam korkusuyla. Meselenin kitabı değil kendimi anlayamamak olduğunu kitabı bitirdikten sonra anladım. Biz hepimiz bence bir yerlere tutunmaya çalışan tutunamayanlarız.Tutunmaya, bir yerlere ait olmayı o kadar çok önemsiyoruz ki bunu yaparken tutunamadığımızı fark edemiyoruz.
Bu kitap hakkında hem çok şey söylemek istiyorum hem de hiçbir şey söylemeden kitaba Oğuz Atay’a sadece sarılmak.
Ben burdayım Oğuz Atay, sen neredesin?
Üçüncüsü çıkana kadar en iyisi bu...🕸🕸
Gerek karakterleri, gerek bölüm başlarındaki alıntıları,içindeki bilimsel alıntılarıyla okuyana zevk veren ve hemen bitirmeye teşvik eden bir kitaptı. Yazarımız karakterleri öyle güzel birbirine bağdaştırmış ki okurken bu kimdi noluyo dediğim bir yeri olmadı. Bir sonraki kitabı merakla ve hasretle bekliyorum.
İlber Ortaylı’nın tecrübeleriyle hayat bulmuş, hayatın akmakta olduğu bilincine varan ve nereden başlayacağını bilmeyenler için güzel bir kitap Kitap aslında İlber hocanın hayatında yaşadıkları, deneyimledikleri, yapılması gerektiğini düşündüğü şeyleri gösteriyor gibi dursa da bence herkese hayatını dolu dolu yaşaması gerektiğini, zamanımızı , aklımızı hayatımızı dolduracak şeyler yönüne çevirmemiz gerektiğini göstermekte. Okuyun,okutun.
