Bu ülkede,temiz yürekli,duygulu ve candan insanlar vardı.Zenginin kapısı fakire açık ve gurbet yolları,sonunda mutlaka bir sıcak yurda ulaşacaktı.Orada bütün kadınlar ana,bütün kızlar kardeş ve bütün çocuklar evlâttı.Oranın taşı arkadaş,yoksulluğun derecesi bence mâlumdu.
Biliyordum ki,toprak katı ve tabiat zalimdir ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir;biliyordum ki,insan hayvanların en kötüsü,en bayağısı ve en az sevimli olanıdır.Evet bilhassa en az sevimli olanıdır.