Bulutların üzerine çıktığımda, dünyadaki her şeyi geride bırakabileceğimi sanmıştım. Motorun sesi, altımdaki sonsuz yeryüzü ve yüzüme vuran bu kızıl gün batımı... Ama yukarıda, gökyüzünün en uçsuz bucaksız noktasında bile kaçamadığım tek bir şey var: Sonsuz özlemin.
Yollarımız ayrılmış olsa da, kokpitin o dar camından dışarıya, bu muazzam manzaraya her baktığımda yanımda yalnızca senin eksikliğini hissediyorum. Tıpkı gökyüzünü şahit kıldığım sen gibi; ellerimde uçtuğum rotanın haritaları değil, senin o hiç eskimeyen, içimi ısıtan fotoğrafın var.
Güneş her batışında gökyüzünü senin saçlarının rengine boyuyor sanki. Ben yerle gök arasında mekik dokuyan bir pilot olabilirim sevgilim, ama benim asıl rotam her zaman sendin.
Şimdi kilometrelerce yukarıda, güneşe en yakın yerde, kalbimin derinliklerinde hala seni taşıyorum. Biz ayrılsak da, bu gökyüzü şahidim olsun ki; sen benim ulaştığım en yüksek irtifa, asla unutamayacağım en güzel manzaram olarak kalacaksın.
Dinle sevdam
youtu.be/Ae7iePAUV14?si=...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
FAYDASIZAlıntı
İnsan dedikleri bir dağa benzer
Güneş vurur erir karda faydasız
Sakın aslanım deme kendi kendine
Ecel gelir bir gün zor da faydasız
Bilir misin gardaş kendi gönlünü
Sakın soldurma elin gülünü
Kem söz ile kırma insan gönlünü
Elden her şey gider var da faydasız
Hele Çobanoğlu bilir misin fendini
Bir gün felek atar aşk kemendini
Yeter dar gününde kurtar kendini
Evlat da faydasız yarda faydasız
Ey dünyaperest insan! Çok geniş tasavvur ettiğin senin dünyan, dar bir kabir hükmündedir.
Lem'alar
Lem'alarGece Dediğin ŞeyŞiir
Yalnızca göğün kararması değildir.
Bazı saatler vardır;
sokak lambaları bile yorgun yanar,
camlarda yarım kalmış hayatların buğusu birikir,
uzaktan geçen bir ambulans sesi
şehrin kaburgalarının arasından geçer gibi yankılanır.
Ve sonra
herkes evine çekildiğinde
dünya küçülür.
Bir mutfak ışığı kalır sadece bazı pencerelerde.
Bir çayın unutulmuş buharı.
Masanın üstünde açık bırakılmış bir kitap.
Uyumayan insanların sessizliği.
Bir de kediler vardır gecede.
İnsanlardan daha iyi bilirler bazı şeyleri.
Dar sokaklardan ağır ağır geçerler;
sanki dünyanın bütün yorgunluğunu görmüş gibi
kimseye hesap vermeden yürürler.
Bazıları apartman boşluklarında uyur,
bazıları yağmurdan kaçarken arabaların altına siner.
Ama en çok da
kimsenin dönüp bakmadığı kaldırımlarda
gururlarını taşırlar.
İnsan bazen
bir sokak kedisine benzer geceleri.
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman
Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan
Kimseye uğramam ben sana uğramadan
Kavlime sâdıkım, sâdıkım sana
Takvim sorup hudut çizdirme bana
Ben sana çiçeklerle geleceğim
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.