#kitapyorumu
"Hayat insana bazı şeyleri ögretmenin yolunu buluyordu. Hayat okulunu zorluklarla okuyarak geçtiysen de her seferinde yeni bir darbe beklemeyi ögreniyordun."
Kitapta Sydney, önemli bir araştırma merkezinde çalışma fırsatı yakalıyor ve bunun hayatı için büyük bir adım olacağını düşünüyor. Ancak merkeze gittikten sonra bazı şeylerin göründüğü gibi olmadığını fark etmeye başlıyor. Çevresinde yaşanan tuhaf olaylar, cevap bulamadığı sorular ve saklanan sırlar onu gerçeğin peşine düşürüyor.
Okuyucuyu bu gizemli atmosfer adeta içine çekiyor. Yaş sınırı olduğunu özellikle vurgulamak istiyorum bunu göz önünde bulundursanız sevinirim. Ancak hiçbir tahminim doğru çıkmadı ve sürekli ters köşe oluşum beni kitaba daha çok bağladı.
Sayfalar ilerledikçe insan, Sydney gibi sürekli şüphe duymaya başlıyor. Bence zaten bu şüphecilik kitabı akıcı hale getiriyor. Ana karakterin gerçekçiliğini sevdim. Konu ilerledikçe ve sayfaları çevirdikçe tempoda artıyor. Havada uçuşan sırlar biraz karakterlere dair güveni zedelese de, kime güvenip güvenilmeyeceğini sorgulatarak okutuyor. Oldukça akıcı bir kitap o yüzden hemen okuyup bitirebilmeniz mümkün çünkü kitabı elinizden bıraktığınız an aklınız yine kitapta kalacak. Ben çok sevdim, okumak isteyen herkese tavsiyemdir.
@authorhalle
@noxyayinlari
Semra
#engelsizokurlaokuyoruz
#ölümcülkonular
Semra tavsiyesiyle
Semra
#engelsizokurlaokuyoruz
#ölümcülkonular
Semra tavsiyesiyle
Japonlar 7 Aralık 1941 günü Pearl Harbour'a şok bir baskın yaparak ABD donanmasına ağır bir darbe indirdiler. Bu olay ABD'nin 2. Dünya Savaşına katılmasına neden oldu. Japonlar bu baskın da başarılı olmuşlardı fakat uyuyan devi uyandırmışlardı. Japonlar 350 civarı uçaktan sadece 28'ini kaybetmişti. Eğer Amerikalı yetkililer daha dikkatli olsardı bu baskına hazırlıksız yakalanmazlardı. Bu büyük olaya Amerika daha büyük bir olayla karşılık verdi Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombası atarak.
Bu olayı merak edenler için 2001 yapımı "Pearl Harbour" filmini izlemelerini tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Maskelerin Arkasındaki Hüzün: Zamanın ve Dostluğun Anatomisi1000Kitap
Puan vermedi·755 syf.··
Beğendi
·2026 104. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 05 Haziran 2026 16:29
Üç Silahşörler denildiğinde çoğumuzun aklına gelen ilk şeyler; parıldayan kılıçlar, saray entrikaları, macera ve o meşhur Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için! sloganıdır. Ancak sayfaların derinliklerine indikçe, bu hareketli tablonun arkasında aslında çok daha buruk, insanı kendi hayatındaki kayıplarla ve zamanın acımasızlığıyla yüzleştiren hüzünlü bir melankoli yatar.
Alexandre Dumas, her ne kadar bizi Paris’in hareketli sokaklarında koşturup dükalıklar arası savaşlara sürüklese de, kitabın asıl ruhu yavaş yavaş kaybolan gençlik ve sadakatin ağırlığıdır.
D’Artagnan, cebinde birkaç kuruş ve babasının verdiği nasihatlerle Paris’e ilk geldiğinde saf, hırslı ve hayat doludur. Ancak hayat, ona kahramanlığın bedelini çok ağır ödetir. Yolunun kesiştiği üç silahşör ise aslında hayattan darbe yemiş, her biri kendi geçmişinin gölgesinde yaşayan yaralı ruhlardır. Aramis kilise ile dünya nimetleri arasında sıkışmış, Porthos gösterişin arkasına yalnızlığını gizlemiş, Athos ise geçmişin en ağır ve karanlık hayaletiyle (Milady) kalbini mühürlemiştir.
Kitapta beni en çok sarsan, o şen şakrak macera havasının altındaki derin hüznü hissettiren anlar ve alıntılar oldu:
İnsanlar ancak istedikleri zaman, o da sadece bir an için genç kalabilirler; sonra yaşlılık kendi soğuk zincirlerini üzerimize geçirir.
Dumas bu cümlesiyle, dördünün arasındaki o kusursuz bağın bile zamanın yıkımına karşı koyamayacağının sinyalini verir. Birlikte savaşan, birbirleri için canını feda eden bu dostlar, aslında zamanın akışına karşı çaresiz bir direniş göstermektedir. Hayatın getirdiği sorumluluklar, siyasi oyunlar ve kişisel trajediler, o hepimiz birimiz için ruhunu yavaş yavaş bir hatıraya dönüştürür. İnsanın içini burkan da budur: **En kusursuz dostluklar bile zamanın soğuk
Işığın O Kör Edici Yokluğu / Tahar Ben Jelloun
1971 ‘ de Fas’ta, II. Hasan döneminde başarısız bir darbe girişimi gerçekleşiyor. Sonrasında üst düzey askerler idam edilirken, alt rütbedekiler de Tazmamart Zindanı olarak adlandırılan çok kimsenin bilmediği ve ışığın neredeyse hiç olmadığı tek kişilik hücrelerde zorlu bir hayat sürmeye gönderiliyor. Baş karakterimiz Aziz’ in ağzından oradaki geçen zamanda yaşadıkları anlatılıyor.
Kitabın en ilginç yanı da yazar, bu zindanda kalmış eski bir mahkumun tanık olduğu gerçek olaylara dayanarak bir hikaye yazmış.
Bir insan hiçliğe, kör edici bir karanlığa, açlığa, ölüme, hastalığa, umutsuzluğa, hem fiziksel hem de zihinsel işkencelere ne kadar süre dayanabilir, nasıl dayanabilir? Okurken bu soruları düşünüyorsunuz sürekli. Kitabın dilinin sade akıcı ve anlaşılır olması daha da okunabilir bir hal almasını sağlamış yoksa hiç kolay bir kitap değil bu kitap. Umut iyi bir şey mi yoksa beyhude bir çaba mı umut… sorgulatan cinsten bir hikaye.
Yazardan okuduğum ikinci kitaptı bu kitap. Ben beğendim yazarın dilini hikaye anlatma şeklini de sevdim. Araya serpiştirdiği sorgulatan, hayat dersi niteliğinde sözleri de çok hoştu.
Konu ilgilinizi çektiyse okuyun mutlaka derim.
Keyifli okumalar dilerim
Geleceği okuyarak yazılmış tadında bir kitap olmuş. Yazar dönemine göre fantastik bir hikaye yazmış olsa da düşünce özgürlüğüne dünya her zaman kapalı olmuştur. Bir avuç aristokratın yönettiği bir dünyaya darbe vuran Fransız devrimiyle pastaya yeni ortaklar çıkmıştır. Dünya üzerinde ki en kanlı devrim halkın desteğiyle yapılmıştır fakat orta sınıftaki insanlar üst sınıf olduğunda eskisinden daha sistemli bir şekilde alt sınıftaki insanları dizayn ederek düşünce köleleri yapmak için psikolojik veya sosyolojik yollara basvurmuşlardır. Bu kitap bize hangi ideolojik fikir olursa olsun körü körüne veya itaatkâr bir şekilde bağlı olmanın insanı nasıl aptallaştırdığını gösteriyor. Hikaye bize güç zehirlenmesi yaşamış iktidarın her zaman aynı güce sahip olabilmek için deli saçması bir kontrol mekanizması kurduğu ve insanların aksi yönde düşünmelerinin bile suç sayıldığı bir dünyadan bahsediyor. Tarih boyunca hepsi olmasa da birçok iktidara sahip kişiler veya partiler bu amaca hizmet ederek insanları kontrol altında tutmaya çalışmışlardır. Halkı baskı altında tutarak sindirdiğini düşünenlerin kurduğu sistemlerin sonu hep hüsran olmuştur. Kurulan her sistem açık verir tıpkı bakire kız gibi biri bunu yapmasa bile sistemini kendi bozar. İmparatorlukları kuranlar da yıkanlar da insandır. İnsanlar belli bir kesimin özgür yaşayıp diğerlerinin ezildiği bir sistemi er yada geç yıkar ve yenisini kurar. Ta ki alt sınıfın kendini özgür ve mutlu hissettiği bir yönetim sistemi kurulana dek.
2.sezon lütfen çabucak gel.Duygu ve Düşünce
Off Campus serisinde geldiğim noktaya kadar kişisel gelişimiyle beni en çok etkileyen karakter Dean oldu.
Çevremizdeki çoğunluğun aksine, samimi aile bağlarına, aktif sosyal hayata, sıfır geçim sorunlarına sahip olunca dışlanmış gibi hissetmek yerine bu lüksten keyif almaya bakarız; tıpkı Allie'den önceki Dean gibi. Ama ister sürüklendiği yolda yokluğunu bugüne kadar hissetmediği öğretmenlik sevdasıyla tutuşması olsun, ister ruhsal açıdan ona çok büyük bir darbe indiren yas sürecinden geçişi.. Dean ciddi ciddi değişti, ve yazar bunu güzel bir şekilde hissettirmeyi başardı.
Allison Jane Hayes.. idolümsün.