Davut Sakallı
@davutsakalli
129 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Bir internet araması ile kullanılmış lastikleri yatak altlığı yapmayı düşünen ilk kişi olmadığımı öğrendim :)) Bir geridönüşüm fikri olarak, lastikler eritilip, divan-sedir gibi mobilya imalatı için, parçalar üretilebilir sanırım.
Reklam
Lisedeyken Abdülhak Hâmid Tarhan'ın tiyatro eserlerinin sahneye koyulmak için değil de, okunmak için yazıldığı öğretilmişti bize. O günden beri bir insan neden okunması için tiyatro eseri yazar diye düşünürdüm. Sadeleştirilmiş halini ve Abdülhak Hâmid'in önsözünü okuduktan sonra, dönemin (1879) milli heyecanıyla tekniğe çok dikkat edilmeden yazılan bir piyes olduğunu anladım. Bugünün ölçütleri ile film senaryolarının öncülü diyebiliriz bence. Okurken "Muhteşem Yüzyıl" dizisi benzeri bir tarihi yapım izlermiş gibi hissettim. Eser, Endülüs'ün Araplar tarafından ele geçirilmesini ele alsa da, kimi yerlerde yazıldığı döneme hitap ettiği hissine de kapıldım. Belki de bu yüzden ikinci Abdülhamit denen despotun hışmına uğrayarak uzun yıllar yasaklı kalmış; bu yasak bile eserin unutulup gitmesine engel olamamış. İşte Abdülhamid çoktan bir avuç toprak olmuş gitmiş, "Tarık" ise, teknik birtakım kusurlarına rağmen, 147 yıl sonra, bugün bile, yönetimde adâletin önemini anlatıyor okurlarına hâlâ. Bu bir ibret vesikası değil de nedir?
Kendi sinema filmi tasarısından uyarladığı bu ilk romanında yazar, 1930'lar dönemini ve insanlarını; davaları, tutkuları ve aşkları ile sunuyor. Roman boyunca, özgürlüğün, aklın, bilimin, sevgi ve hoşgörünün; baskıya, gaflete, bağnazlık, nefret ve tahammülsüzlüğe karşı mücadelesinin işlendiğini görüyoruz. Bu yolculukta bize Nazım Hikmet'in şiirleri eşlik ediyor. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu ideallerinin, erdemlerinin bugün için bile, ne kadar değerli olduğunu bir kez daha hatırlıyoruz. Yazarının hayal gücünden şekil alan bu eser, elbette ki, kimi zaman tarihi gerçekleri değil, yazınsal bir kurguyu içeriyor. Ufak tefek teknik aksaklıkları olsa da, sağlam bir dramatik yapı sağlıyor. Bugün, sinema ölüm döşeğinde. O yüzden bu hikaye, yakın gelecekte bir "sinema filmi" veya "dizi" olabilir mi, bilemiyorum. Belki de bir animasyon olur. Belki de bir roman olarak kalır. Bunu kuşkusuz zaman gösterecek. Son olarak, yazarı ben olsam bu kitaba, "Bir Vatan İçin Ağıt" yerine, Nazım Hikmet'in, "Davet" şiirinden hareketle "Bu Davet Bizim" adını koyardım. Bu isim, hem Hitler baskısından kaçan insanlara Atatürk Türkiye'sinin yaptığı "daveti" temsil ediyor; hem de Nazım'ın "Davet" şiiri, romandaki kahramanların göğüs gerdikleri zorlukların özünü veriyor bence. (Buraya almadım ancak, Nazım Hikmet'in "Davet" şiirini açıp okuyabilirsiniz.)
