Davut Sakallı
@davutsakalli
129 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Bazı şarkılar, belirgin bir “sloganı” olmadığı için geri planda kalabiliyor. Ancak bu durum, onların büsbütün kötü şarkılar olduğunu göstermez tabii ki. Bu şarkının hakkı, 3,5 yılda, 9100 dinlenme midir sizce? Bence değil. Sizce?
youtu.be/Lqs1KONpGcQ?si=...
"Pazar" Yasağının Günümüzdeki Anlamsızlığı ÜzerineSiyaset
Fikir ve sanat eserleri kanununun 81. maddesinin 7. fıkrasına göre; kitap gibi bandrollü eserlerin "yol, meydan, pazar, kaldırım, iskele, köprü ve benzeri yerlerde" satışı tamamen yasaklanmıştır.(Bu kanunu aşmak için, "kitap günleri" benzeri etkinlikler düzenlenir. Bu yerlerdeki kitap satışları, "etkinlik" çerçevesinde yapılır. ) Bu yasağın yasa hazırlanırkenki sebebi, satıcıların kitabevleri ile haksız rekabete girmesinin ve korsan satışın önlenmesidir. Fakat maddede geçen "pazar" ifadesi, günümüz koşullarını karşılamamaktadır. Teşebbüs hürriyetini ve rekabeti engelleyici niteliktedir.
Kanunun hazırlandığı yıllardaki pazaryerleri ile günümüzdeki pazaryerleri oldukça farklıdır. 2012 yılında yürürlüğe giren "Pazaryerleri Hakkında Yönetmelik" ile pazaryerleri tamamen düzenlenmiştir. Günümüz şartlarında pazaryerleri, satıcıların dükkanları gibidir. Pazarcılar, kitabevlerinin dükkanlarına ödediği gibi pazaryerlerine ücret öderler. Pazarcılar da vergi öderler. Pazarcılar da sigorta öderler. Pazarcılar odasına kayıtlıdırlar. Pazarda herkesin yeri de bellidir. Dolayısıyla, pazarda kitap gibi bandrollü ürünlerin satılmasında herhangi bir haksız rekabet oluşması beklenmemelidir. Çünkü pazarcılar, kaçak işportacılar değilerdir. "Kaçak işportacılar" gibi değerlendirilmemelidirler.
Ayrıca, ticari olarak kârlı olmadığı için, her yerde kitabevi kurulamaması, okurların kitaplara ulaşımını da kısmen olumsuz etkilemekte, daha haksız bir rekabeti de oluşturmaktadır.
Korsan piyasasının çoğunlukla dijital mecralardan yürüdüğü günümüzde, adı-yeri belli olan, bandrollü eser satışı için bakanlıktan sertifika da almış bir pazarcının, korsan işine girmesi de, kendisi için mantıksız olacaktır. Zaten günümüzde, pazar yerleri gibi perakende satış yapan zincir marketlerde de kitap ve benzeri
Kitap ilk yayınlandığında iki cildi de almıştım. İlk cildi o yıl okudum. Bu yıl da bilgilerimi tazelemek amacıyla ikinci cildi okudum. Açıkcası bu cildi bu kadar ertelememin sebebi, kitabı ilk aldığımda karıştırırken, bir bilgi yanlışına denk gelmemdi. Osman Zeki Üngör maddesinde, İstiklâl Marşı'nın yıllarca yanlış tempoda çalındığı, Üngör'ün cenazesinde bile bu durumun devam ettiği yazıyordu. Hâlbuki marşın ağır çalınma durumu yalnızca o plakta kalmış. Normal tempoda yaklaşık 1 dakika olarak çalınan eser, yapılan taşplakta 2 dakika olarak çalınmış. O kayıttan başka, İstiklâl Marşı'nın bu kadar ağır tempoda çalındığını da kimse duymamıştır herhalde. Yakın geçmişte, taşplak kaydını dinlemeyenler,bu yazılı bilgilerle, 1 dakika civarındaki İstiklâl Marşı'nı, yavaş çalınıyor zannederek daha da hızlandırmaya kalkmıştı. Halen İstiklâl Marşı'nın yavaş çalındığını düşünen kişi de çoktur. Umarım ki yazar, kitabın yeni baskılarında bu hatasını telafi etmiştir. Telafi etmediyse de biz buradan okurlarına söyleyelim. Bunun dışında takımın diğer cildi gibi güzel bir kitaptı.
Kültür ve Turizm Bakanlığı, Telif Hakları Genel Müdürlüğü'nün internet sitesinde, "sıkça sorulan sorular" bölümünde yer alan bilgiye göre bandrol;
"Fikir ve sanat eserlerinin izinsiz çoğaltılmalarının ve taklit edilmelerinin önlenmesi amacıyla; fikir ve sanat eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınların üzerine yapıştırılan, holografik özellikli bir güvenlik etiketidir."
Bandrol uygulamasının amaçları ise;
"- Yasal nüsha ile korsan kopyanın ayırt edilmesini sağlamak,
- Taşıdıkları seri numaraları vasıtasıyla hak sahiplerinin tespitini sağlamak,
- Eser ve hak sahiplerinin haklarının takip edilmesini sağlamak,
- Fikri hak ihlalleriyle mücadele etmek."
olarak açıklanıyor.
Buna göre, yasal koruma süresi dolmuş (telifsiz) eserlerin bandrol zorunluluğu olmaması gerekli değil mi? Öyle ya, bu eserlerin sahibinden veya yayın izninden bahsetmemiz söz konusu değil. Orjinallik ise hangi orijinallik? A yayınevinin yayımladığı mı orijinal? B yayınevinin yayımladığı mı orijinal? İsteyen bu eserleri zaten tepe tepe basıyor. Bu eserler, internette bile bandrolsüz bulunuyor. Dolayısıyla, telifsiz eserlerin bandrol taşıma zorunluluğu, günümüzde gereksiz "bürokratik prosedür" olmuyor mu sizce?