Lan abla napiyonuz??
sanirim bu seriye yazdigim ilk inceleme bu. 4. kitabi bitirdim evet ama seride cok fazla sey oluyor.
spoi icerir, seriyi okumak isteyen bu incelemeyi okumasin (gayet guzel btw sadece biraz bol smut var)
oncelikle wtf diyerek baslamak istiyorum. o kadar soft giderken bir anda yaz prensini öldüremezsiniz tamam mi? sonra bir anda onu dirildip BENIM DUYGULARIMLA VE AKIL SAGLIGIMLA BU KADAR KOLAY OYNAYAMAZSINIZ!!! kahroldum aq rosalinanin o anki acisini, caresizligini, umutsuzlugunu her seyini hissettim. 1 puani o yuzden kirdim beni kotu hissettiremezsiniz
Father, papa ,dada, baba
Sayın değerli okuyucu,
İlk olarak şuna değinmek isterim bu yazıyı (Richter: On the Nature of Daylight) eşliğinde Finlandiya'nın Lapland şehrine otobüsle giderken yazıyorum. (Aşağıda yazdiklarim herhangi bir kişiye olan duygularımı elalen itiraf etmek değil sadece bir nebze bu ortamda yer alan ve yer almış kisilerin gözlerinden sizlere bir pencere açmaktır.)
Dış gözlemci olarak kitaba bir puan versem 10 puan fazla olduğunu net olarak söylebilirim ama okuduklarım ve analiz ettiklerim hayatımın belli parçası tam olarak oluşturmasa da belli yerlerinde bunu hissettiğim ve hissedeceğim anlar oldu kitabı okurken. Bu gözle bakarsanız belki sizlere farklı bir bakış açısı sunabilirim.
Baba dediğimiz kavramı tanimlamak istersem aslında çokta söylenecek bir kelime zinciri aklıma gelmiyor fakat sifatlar acisindan bir tanimlama yaparsam; dik başlı, her şeye göğüs germesi, idare edici, kontrol edici, duygusuz , yönlendiren, bireycil, yerine ve kişisine göre değişen... Bunlar şuan aklıma gelen sıfatlar daha fazlası eklenebilmesi için biraz daha kafa yormam gerekiyor.
Peki babaya duyduğumuz duygular bizim içimizden mi geliyor yoksa sonradan bu duygu kazaniliyor ?
- Inanin bu his ne doğuştan geliyor ne de sonradan kazaniliyor bana gör. Sadece böyle davranmamiz gerektigini bildiğimiz için davranıyoruz. Ekstra davranışlarin hepsi çevresel etkenler silsilesinin bir araya gelmesi sonucu oluştugunu söyleyebilirim.
Böyle davranmamiz gerektigi bildigimiz duygu aslında doğuştan geldiği söylememiz yanlış olmaz fakat bu duyguyu böyle direkt böyle kestirip atmakta yanlış olmaz.
Şimdi Franz Kafka'nin babasıyla olan ilişkisi farklı sosyal hayatlar çerçevesinde inceledik bana uygun beni suanlik alakadar eden durumlara baktığım zaman şöyle bir notlar silsilesi ortaya çıkıyor.
**"Güneşin
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Karamazov Kardeşler İnceleme Ve Yorum
Hayatımın 6 ayına eşlik eden bu kitap için nereden başlanmalı nasıl başlanmalı hiç bilmiyorum aslında. Ama öncelikle söylemeliyim ki incelememi görüp merak edenler henüz kitabı okumadıysalar buranın spoiler içerdiğini bilmeli. Ben 19 yaşında biri olarak haddim olmadan kitap üzerine kendi yorumlarımı ve karakter analizlerimi yapıp ayrılacağım. Ayrıca bu incelememi yaparken arka planda "Richter: On the Nature of Daylight" parçası bana eşlik ediyor. Bu yüzden okurken belki bu eseri açarsanız, yazarken nasıl hissetttiğimi biraz olsun anlayabilirsiniz.
Kitabın konu olarak iki kısımda ayrıldığını söyleyebiliriz. Birinci kısımda ( burası ilk 600 sayfaya tekabül ediyor) karakterlerimizi, yani karamazov ailesini tanıyor, onların fikirlerini, felsefelerini öğreniyor, hayatlarına eşlik ediyoruz. İkinci kısım ise kitapta gerçekleşen bir cinayet üzerine dönüyor. Ki bu kısımdaki mahkeme gününü okumak çok zevkliydi. Savcımız ippolit krilloviç ve avukatımız fetyukoviç, cinayet konusunda iki farklı görüşe sahip konuşmalarını ve savunmalarını yapıyorlar, ki ikiside çok dokunaklı baktığınızı zaman mantıklı savunmalar yapıyor. O yüzden geçmişte hasım olan bu iki hukuk adamının konuşmalarını dinlemek çok zevkliydi. Birinci kısım ile ilgiliyse genel olarak bir olaya değinmeden yalnızca karakterlerimiz üzerine görüşlerimi bildireceğim.
İncelememe dostoyevskinin Ana karakter olarak belirlediği Alyoşa karakteri ile başlamak istiyorum. Alyoşa; dindar, insan seven, merhametli, yüce gönüllü karakterlerden biri. Bu özelliklerinden ötürü belkide kitapta en çok sevilen karakter aynı zamanda. Benim alyoşa'ya karşı ilk bağlanmam Staretz Zosima'nın cenaze gününde, bir mezarlığın arkasına çöküp ağladığı sahne de oldu. O an sarılıp elini tutmak istedim alyoşa'nın. Çok saf, çok temiz bir kalbe sahip
Birtakım mavilemeler..
Puan vermedi·184 syf.·
2025 15. kitabı
Önsöz
“Hazineniz neredeyse yüreğiniz de oradadır.”
Nietzsche daha baştan sorduruyor: Biz hangi değerleri hazine sayıyoruz?
“Şimdiyi geleceğe bir bedel ödeyerek yaşıyorsak gerçekten yaşıyor muyuz?”
Bazı cümleler ağır ve anlaması güçtü; örneğin: “Ahlakın kaynağı maviden daha önemlidir.”
Ama bana şunu düşündürdü: en güzel görünen şeylerden bile daha derin sorular vardır.
Birinci İnceleme
“O kendisine yapılan hakaretler ve kötü davranışlar için bir belleğe sahip değildir; bağışlayamaz, çünkü o unutmuştur.”
Güçlü olan unutur, zayıf olan ise unutamaz ve öç almak ister.
Bugün bizi insana karşı gönülsüz kılan, belki de birbirimizden çektiğimiz şeylerdir.
Bu bölüm kafamı karıştırdı ama en çok düşündüğüm yer de burası oldu.
İkinci İnceleme
“Hani suçlu cezayı hak etmiştir çünkü başka türlü davranabilirdi diyen, insanın yargılanmasının son derece gecikmiş ince bir biçimidir.”
Resmen derin bir denizde kayboldum.
“Ceza insanları evcilleştirmiş ama daha iyi yapmamıştır.”
Vicdan gerçekten içimizden mi geliyor, yoksa bize öğretilmiş bir yük mü?
Üçüncü İnceleme
“Her şeyden öte tedavi ediyoruz kendimizi; hastalık öğreticidir, kuşkumuz yok bundan, sağlıktan bile daha öğretici.”
Acı bile öğretici olabilir.
“Özgürlük duygusu, insan aklının bir parçası olarak, en pahalı kazanımdır.”
Acıyla da büyüyoruz; özgürlük bedelsiz değil.
Kapanış (Max Richter – On the Nature of Daylight eşliğinde)
“Ve şimdi, bu satırları müziğin taşıdığı derinlikten dinleyin; Nietzsche’nin soruları orada yankılansın…”
Az sözle derin bir içsel yolculuğa çıkaran yalnızlığa,kadınlık deneyimine,kimlik arayışına,yeniden doğuşa izin veren sürükleyici bir roman.Merkezinde yalnızlık vardır,ancak bu yalnızlık melankolik değil,varoluşsal bir ihtiyaç gibi görünür.Geçmişindeki seslerden,bağlardan uzaklaşarak bir “sessizliğe”sığınır.Bu sessizlik bir kaçış değil,bir arınma halidir.”Yuva”sadece fiziksel bir mekân değil,ruhsal bir yer arayışıdır.Kendi içinde bulmak istediği huzurlu bir varoluş biçimidir.
Kitap ile ilgili bir minik şarkı listesi
1.Riverside-Agnes Obel
2.On the Nature of Daylight-Max Richter
3.Fourth of July -Sufian Stevens
4.Youth-Daughter
5.Hope is a Dangerous Thing for a Woman Like Me To Have-Lana Del Rey
6.Looking Too Closely-Fink
7.Saelopur-Sigur Ros
8.Berlin-Ry X
9.Runaway-Aurora
10.Ambre-Nils Frahm
Cute affirmations but at some point they started to make me feel as if i was reading a self-improvement book and i did not like that feeling at all. There are some lines that spoke to me, i highlighted a few. But overall, i also think that these poems were pretty mediocre.
“We are standing at the edge of the world and yet we still do not meet. You’re soaked in daylight and I am covered in the night. My heart yearns for our eclipse.” is my favourite quote from the book.
And that poem about the age of 23 was a bit devastating.
