Damla
@ddamladag
İnsanın kökenindeki çevreyi belirleyen kaderden, atalarının kan yoluyla sana bıraktıkları özelliklerden kurtulabilmek için açık bir kapı var mıdır acaba? Kimbilir?
Sayfa 33
Reklam
Akşam rüzgâr pencereye vurur, lamba yanarken ateşin başına oturup bir kitap açmaktan daha tatlı ne var ki?
Sayfa 86
Acımak... Ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniyim. Evet, dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse başkalarının acısı da bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi, insanlığımızın derecesini öğretir.
Büyük kentin her değerinde, insanı küçük gören ve fırsatı yakaladığında yok etmek isteyen kabadayılık vardı.
Bazı insanlar vardır, sırf doğuştan hoşturlar. Bunlar, yalnız insanlar kendilerini sevsinler diye doğmuşlardır.
Sayfa 185
Reklam