Derya Hekim
@ddh25
6 Aralık 1991
18 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Reklam
!spoi içerir
Küçük İnsanlar
İnsan ne karmaşık bir varlık. Yaratılışı ile başlı başına muhteşem bir eser iken duyguların çeşitliliği, yaşam biçimlerinin farklılığı, kabullenişi ile bu muhteşem eser bir bilmeceye dönüşüyor. Her şey değişir zamanla. Koca dağlar bile zaman kıskacında küçük tepeciklere dönüşebiliyor. İnsan ise zamanla değil her yaşadığı, duyduğu, gördüğü şey ile değişiyor. Yaşı büyüdükçe etrafını anlamlandırması değişiyor. Her çocuk aynı masumiyet üzerine dünyaya geliyor fakat içine doğdu aileye ve topluma göre yeni anlayış kazanıyor. Temel de insan hep aynı iken onu değiştiren, karmaşıklaştıran içine doğduğu aile ve toplum oluyor. Toplumlarda zamanla değişiyor. Yeniden yapılanıyor ama insan çok tartaklanmış oluyor. Rus Edebiyatı’nın nadide eseri olan Gogol’un Paltosu küçük insanı öne çıkarıyor. Aslında tartaklanan, bir toplumdaki zor olan neyse ona mahkum edilmiş insanı işliyor. Kralların, zengin ve önemli sayılan kişilerin hayatlarının konu edinmesinin dışında birini seçmek aslında bir risk oluşturuyor. Sıradan birinin yaşantısı çok dikkat çekmez. Macerası yoktur. Akakiy Akakiyeviç’i kim neden merak etsin. Bu açıdan bakıldığında yazarın çok yetenekli olması gerektiği düşüncesi uyanıyor. Öte yandan şöyle bir soru doğdu ‘’Madem çok yetenekli neden sıradan bir insan hakkında yazdı?’’ Akakiy Akakiyeviç’in hayatını okumayı bitirince aldığım cevap şu oldu. Önemli olduğunu düşündüğümüz kişileri biz doğuruyoruz. Makamına, parasına, şanı ve şöhretine göre biz küçük insanlar büyütüyoruz. Aslında Akakiy Akakiyeviç’i küçükleştiren ve mühim beyleri büyüten karmaşık olanı daha fazla karmaşıklaştırmayı seven korkakların oluşturduğu yığınlar yapıyor. Akakiy Akakiyeviç’in hayatı oldukça sade. Kendi halinde yaşayan biri. Günlük rutinin dışına çıkmayan,
Şeker Portakalıİnsan
(spoi içerir)
Şeker Portakalı
Bir çocuk için anne hayat demektir. Anne karnında başlar hayatı. Fakat doğduktan sonra çocuğa nefes veren baba olur. Çocuk bilemez nasıl hayat bulduğunu fakat nasıl nefes alacağını bilir. Küçük yaşta sevecenliği ile sevgiye ihtiyacı olduğunu anlatır çevresindeki büyüklere. Şeker portakalının kahramanı da sevgiye susamış Zeze, sadece 5 yaşında bir çocuk. Gloria ablasının sevgisi ile büyümüş. Annesi çalışkan ama evden uzak Zeze’yi dövmek istediğinde yavaş vurması çocuk aklında annesinin şefkatini anlamasını sağlamış. Baba ise işsiz ve bunalımlar yaşayan Zeze’yi öldüresiye dövecek kadar acımasız biri. Hayatında derin izler bırakan ve unutmayacağı arkadaşı Manuel Valadares (Portekizli).
Ailesinin gözünde yaramaz bir çocuk olan Zeze kendini kabul ettirme çabasında ilk başlarda. Ailesinin gözünde nerede olduğunu anlaya çalışıyor. Yaşıtlarına göre erken olgunlaşmıştı ailesinin maddi sıkıntılarını anlayabiliyordu. Kendini ispatlama gayretinde olması zeki olmasının avantajı ile büyük yaramazlıklar doğuruyordu. Ama Zeze bir çocuktu ve sevgi görmediği kişiyi kalbinde minik minik öldürerek intikamını alacak kadar zekiydi. Ama evde kendisi hakkında konuşulmasını istediği için yaramazlığı seçiyordu. Yetenekli olması ve fikirlerinin çekici olması, okumayı küçük yaşta öğrenmesi öğretmeni Cecilia Paim dikkatini çekmişti.
Zeze’yi tanımamızı sağlayan en çarpıcı kısımlarından biri derin ve büyük bir acıyla tanıştığı sahne olmalı. Derin bir acının insanı nasıl olgunlaştırdığının açık resmiydi Zeze. En iyi arkadaşını artık görememenin verdiği endişe Zeze’yi hasta etti. Zeze sevdiği kişiyi kaybetmenin yanında kendisini mutlu edecek sevgiyi kaybetmenin derin acısını yaşıyordu minik yüreğinde. Ve bu sırrını kimseyle paylaşmadığı için acısı onu