demet
@demetgnay
491 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Doğa olaylarının, özellikle insanlığın gezegenimizin yaşına kıyasla oldukça güdük tarihinde felaket olarak kayda geçenlerin, yeryüzünü hunharca değiştirirken küçük kalplerimizi de ıskalamadığını on üç yaşımda öğrendim. Bir depremle.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne boktan hayat be! Başından beri hiçbir işe yaramamış bir hayat... Şeytan diyor... Ancak başkalarının gözünden yansıdığım sürece varım. Böyle tek başıma kaldığımda hiçbir şey değilim. Oysa, bugüne dek giriştiğim ilişkilerin de hepsini yüzüme gözüme bulaştırdım. İnsansız yaşayamıyorsam, insanlarla birlikte yaşamayı da beceremiyorum. Şöyle, "iyi ki yaptım" diyebileceğim ne yaptım ömrümde? Bomboş geçirilmiş, yitirilmiş onca yıl... Sanki biri doğduğumda çöp sepetine atmış beni. Sen burada sürünebildiğin kadar sürün, sakın dışarı çıkmaya kalkma, demiş.
Evet, erkeklerin bakirelere özellikle meraklı oldukları doğrudur. Ama, genç, güzel biri olacak ki işin tadı çıksın. Böyle kırkına merdiven dayamış bir kız kurusunun uyuşmuş kanını akıtmanın ne heyecanı var?