Deniz Calda
@denizcalda
Şu anda okuduğu kitap
“Gerçek, başkalarının bize uygulamaya çalıştığı tatsız bir ölçüdür.” “Birimi var mı Hikmet amca ?” “Birimi insandır.”
Reklam
Allah neden kızımın kendini asacağı ipi cüzdanımdaki paralarla, kendi ellerimle aldırdı da çantamda taşıttı eve kadar ? Neden çantamdan çıkarttırdı benim ellerime o ipi… önce mutfak masasının üzerine koydurdu ? Sonra kapıdaki portmantonun kancasına astırttı… sonra yanına almayı unuttu diye üzerimde gecelik, elimde ip beni kızımın peşinden koşturttu… Neden ?
Yetmiş yedi yılda üç yüz yirmi bir tane şarkı öğrenmişim. Şimdi ben ölünce ne olacak onca şarkı kuzum ? Sen biliyor olmalısın, daha önce ölen çok insan görmüşsündür. İçlerinden şarkı çıktı mı hiç ölülerin doktorcuğum ? Bir ses, bir mırıltı, bir kıpırtı ? Dans gibi mesela ? O bile bir şeydir. Tam ölürken içimdeki şarkılardan birinin kıpırtısını hissetsem.
Eğer hiçbir amaç yoksa, eğer yaşam, sırf yaşamış olalım diye bize verilmiş bir şeyse yaşamanın gereği yoktur. Ve eğer öyleyse o zaman Schopenhauer’ler, Hartmann’lar, budistler son derece haklılar. Ama eğer yaşamanın bir amacı varsa, o zaman amaca ulaşıldığında yaşamın sona ermesi gerektiği de ortadadır.
Reklam