Yetişkinlik kimliğini, sürekli yeniden oluşturmak gerekir; insana mutsuzluk veren ve aynanın karşısına geçip inanmak zorunda kaldığı yalanlar anlatan, gayet kırılgan, bu eğri büğrü ve geçici toparlanmayı sürekli yeniden yaşamak gerekir.
‘Hayatın bir anlamı vardır ve bunu da büyükler bilir.’ lafı herkesin inanmak zorunda kaldığı evrensel bir yalandır. Yetişkin olup da bunun yanlış olduğu anlaşıldığında ise artık iş işten geçmiştir.

Öncesinde ve ödül anında fazlasıyla salgılanan dopamin, ödüle ulaştıktan sonra keskin bir düşüş yaşar. Yani deli gibi peşinde koştuğun o ödül, eline geçtikten sonra anlamını yitirecektir. Sahip olduğumuz çok güzel şeylerin kıymetini bilmememizin altında ne yazık ki bu dinamik yatar. Burada dopamin derdi seni kıymet bilmeyen birine dönüştürmek değildir. Dopaminin varoluş amacı, seni her zaman yeniliklere yönlendirmektir. O nedenle ulaşmış olduğun ödülün başında çakılıp kalmaman için seni sürekli yeni ödül kaynaklarına yönlendirir.