Acınızı açmak ya da açık etmek, karşınızdakilerin ve çevrenizdekilerin pervasızlaşması, giderek hoyratlaşması, hatta hükümranlaşması risklerini de taşır. ("Ah, düşmeye gör!" der ya eskiler...)
Öyleleri felaketleri sever ve anlattırmak isterler. "Hadi bir daha anlat," diye el çırparlar. "Anlat, nasıl düştün? Çok mu acıdı canın? O ne yaptı peki? Gelmedi, değil mi? Kimse yardım etmedi sana!..."
Başkalarının acılarıyla hem beslenen hem de bu ziyafeti ilişki kurma biçimine dönüştürmüş insanlardır bunu yaparlar. Gözlerine kestirdikleri avlarına somut bir acının içindeyken yaklaşırlar. İnanılmaz bir destekle. İnsan üstü bir merhametle. Minnet bağını böyle yaratır, avladıklarının ruhlarında ve acılarında böyle kurarlar tahtlarını
Üzerlerinde bir çeşit hükümranlık ya da emir-itaat ilişkisini kurdukları kişilerin başarılarındansa hiç hoşlanmazlar. İlişkinin varlık sebebi ortadan kalkmış olur ve hızla yıkılır. Ardından da şöyle derler: "Ben onun ne hallerini bilirim! Bir kuru ekmeğe muhtaç olduğu, beş kuruşsuz günlerini bilirim! O adam ona şunu şunu yaptığında nasıl ağladığını bilirim!..."
Sayfa 27 - Epsilon Yayınları
14. Bölüm
Hep beraber “ben kimim” sorusuna cevap vermeye, kim olduğumuzu ve rabbimizin bize neler söylediğini anlamaya; yani kendimizi Allah’ın tanıttığı gibi tanımaya çalışıyorduk.
Allah âyet-i kerimede inna lillahi ve inna ileyhi raciun: “Şüphesiz biz (her şeyimizle) Allah’a aidiz ve elbette biz (sonunda) ona döneceğiz” buyuruyor. Ellezine iza esabethum musibetun, kalu inna lillah: “Onlar ki kendilerine bir musibet geldiği zaman, ‘şüphesiz biz (her şeyimizle) Allah’a aidiz’ derler.” Ve inna ileyhi raciun:416 “Elbette biz (sonunda) ona döneceğiz.”
Bu âyetin başka bir manası var mıdır?
Elbette ki vardır. Âyet aynı zamanda inna lillah: “Hepimiz Allah içiniz” manasına gelir. Peki, okuduğumuz âyette “ondan geldik, dönüşümüz onadır” manası nasıl çıkar? -Biri için “eve dönüyor” denilirse bu o kişinin daha önce evde olduğunu gösterir. Evden çıkmış ki sonunda eve dönüyor. İşte, bizim de dönüşümüz onadır; yani kendisinden geldiğimiz âleme, Allah’ın huzuruna, asıl vatanımızadır.
Evet, geçmişe gıpta, onunla iftihar, bugün iftihar edecek şeyi olmayanlara hastır;buna ise ilerleme değil, gerileme derler. Büyük milletler ise yalnız ilerleyenlerdir.
