OlduKoşma
Kimi güler, kimi ağlar bu şiire
Gavur bizi bizden edeli han oldu.
Keyif ehli olduğumuz o anlar çile
Yüzler güler, ciğer göz göz kan oldu.
Aldılar elimizden kültür sazını,
Vurdular tâ göğsünden sancak atını,
Gavur türaba dikmeden bayrağını,
Türk-İslam denen yer, Frengistan oldu.
Bayramları ziyaret gezerdi Kayı Boyu,
Şimdi deniz, güneş, kum, kıyı boyu...
Tohum, tarla bin yıllık, soy kimin soyu?
Çınar bir kovuk kaldı bak, viran oldu.
Dergâhta sabahlanan geceler bitti,
Oyulan özümüze kurşun döküldü,
Çıban çobanla karıştı, bizi güttü
Ehlisi olmayan dâd, başa irfan oldu.
Şeyh'in aşkındaydı nefsine taarruz,
Gâlib fağri olmayınca doğdu ruz,
Acemlerin mahdumu olsa da aruz,
Gecesi hece, yarını katran oldu.
Herkesler her şey oldu yapay zekâyla,
Kafiyeden nefes almadı mânâ,
Herkes birer Yunus, birer Mevlâna(!)
İki kıta, bir kitap, bak divan oldu (!)
Bu hayatta kötü ne olabilir ki? Ölüm bile bizi o ebedî Sevgili’ye götürürken...
Dertler olgunlaştırır, ayrılıklar özlemi derinleştirir, imtihanlar hakikati öğretir. Kimi zaman kayıp sandıklarımız, aslında Rabbimizin bizi Kendisine çağıran gizli davetleridir.
Gönül, her hadisede O’nun hikmetini görebildiğinde anlar ki: Ne gelen bütünüyle yük, ne giden bütünüyle kayıptır. Çünkü Allah’a çıkan yolda acı bir öğretmen, sabır bir kanat, ölüm ise sonsuz vuslatın kapısıdır.
___ /Güven Taşdemir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Beni Anlayan Var mı Ki?Şiir
Bin yıl yatar, bir gün gelir,
Beni anlayan var mı ki?
Ateş olur kalbi deler,
Beni anlayan var mı ki?
Bir sevdanın uğruna,
Kırık sazın koluna,
Bakma gönül yoluna,
Beni anlayan var mı ki?
Mezarımda taş olamam,
Ona yük olup kalamam,
Ben yaşarken geçemedim,
Beni anlayan var mı ki?
Elbet vardır günahım,
Tahtım bahtım, gönül ahım,
İki yanda kırık yanım,
Beni anlayan var mı ki?
İçi boşlarda gördüm,
Diri sarhoşlarda gördüm,
Gönlü sevdalılarda gördüm,
Beni anlayan var mı ki?
Kırarsın sözlerimi,
Anlamazsın gözlerimi,
Yakıp geçen izlerimi,
Beni anlayan var mı ki?
