Göz ve dil canın yeganesidir.
Lokman Hekim'e, "insan bedeninde en zararlı ve en faydalı organ hangisidir?" diye sorulduğunda işte bu diyerek dilini gösterir ve "Çok söz zarar getirir, az söz söylemek fazilettir" der. Bize Nezaket Yakışır Derya Şahin
Bir şiir ve bestesi: Akıl pazarında ahmaklığı seçer...
Öylesine bir hayatta Yaşar durur şans eseri Gezer durur orda şurda Söyleyecek sözü yoktur Oku dersin harf tanımaz Yaz dersin kalemi tutmaz Bir'i iki görür şaşkın İzanı idraki yoktur Günü gün eder beyhude Zaman akar o bihaber Yarına bir iz bırakmaz Geleceğe harcı yoktur Yürür amma hedef bilmez Ağlar amma yaşın silmez Kendi gölgesinden korkar Yüreğinde harı yoktur Ne bir dertle dertlenmiştir Ne bir fikir yüklenmiştir Boş kovan gibi ses verir Özünde bir cevher yoktur Akıl pazarında gezer Ahmaklığı alır geçer Kendini derya sayar da Damladan haberi yoktur
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
NUTK-İ ŞERÎF Aldın mı gönül hüsn ile yektâ haberin sen Duydun mu hem ol Yûsuf-ı zîbâ haberin sen Ya'kûb-veş ol dîdelerin görmez olunca Ağladı mı tâ sorsan o bînâ haberin sen Yûsuf yoluna ağlayan ancak deme Ya'kûb İşitdin anı n'oldu Zelîhâ haberin sen Kays'ı nice yıl ağlatup inletmedi mi 'aşk Alsan n'ola bir doğruca Leylâ haberin sen Dağlar dahi dayanmaz anın yüzüne karşı 'Âlimlere sor Tûr ile Mûsâ haberin sen Her kanda anın zerre-i hüsnün göresin sor Ola duyasın hasret ile tâ haberin sen Sular gibi yüzün yere sür kalma yolundan Alçakda alırsın yürü deryâ haberin sen 'Âlemde nice yüz bin olur 'aşka giriftâr Gel sorma o mecnûnlara dânâ haberin sen Bülbüllere sorma yürü var hâlet-i 'aşkı Pervâneden al gizlice tenhâ haberin sen Tevhîdi sanır "lâ" ile isbât-ı vücûdu
Güneş Doğan Göz Karanlığın bağrından gün gibi doğarken gerçekler, İstemem, bir daha gölgelesin yüzünü hüzünler. Sevgilim, Yalnızca umut parıldasın gözlerinde. Farkındayım, hayat sana karşı hep cimriydi, Ama biliyorum, borçlu olduğu tüm neşeyi geri verecek. Hüzün çekilecek bakışlarından, derya deniz sevgi kalacak; Kirpiklerinden süzülen o yaşlar, Bu defa sadece mutluluktan akacak. Göreceksin sevgilim, Güneş bizim gözlerimizden doğacak.
Sevda Üstüne
Bütün kitapları yakmalı Sevda üstüne ne söylemişlerse yalandır Kitaplara göre insan Karanlıkta yüzüne bin mumluk lâmba tutulmuş Gözleri, yüreği kamaşmış insandır Aptaldır, hastadır, kahramandır Bütün kitapları yakmalı Sevda üstüne ne söylemişlerse yalandır. İçinde bir tek suret yaşayan yüreğe yürek mi derler Bir tek yaprak veren dalın boynun burarlar Bir tek meyve veren dalı keserler İnsan dediğin bir buğday tarlası gibi olmalı Esti mi rüzgâr bir değil milyonlar için esmeli Bir tek meyve veren dalı kesmeli İnsan dediğin derya misali Üstünde milyonlarca dalga İçinde kıyametler kopmalı İnsan dediğin derya misali Uçsuz bucaksız olmalı. Gel çıkalım sevgilim gel Gel kurtulalım birler hanesinden Çekelim gidelim bir uçtan uca Açalım yüreğimizin kapılarını sonuna kadar Sevelim sevelim sevelim Sevebileceğimiz kadar… Bedri Rahmi Eyüboğlu
Şiir
Güz mü geldi? Rengin soldu Ne tez yaprak döktün, ömrüm Hep ağlarsın, boynun bükük Boynu bükük Gözyaşın derya mı, ömrüm? Ömrüm, ömrüm, ömrüm Ömrüm Ne tadın ne de tuzun var Ne yaşamakta gözün var Bülbül gibi güle figan Etmekten ne çıkar, ömrüm?