Dünya bir derya, insanlar bu deryada yolcu, gemi takva, ahiret ise sahildir.
Ebû Yakub Nehrecûrî (k.s)
Benim o aşk bahrisi
Denizler hayran bana
Derya benim katremdir
Zerreler umman bana
'Benim suçum yok Derya' dedi. 'Varsa da bağışla artık. Suzan beni kaldırabileceğimden çok daha fazla sevdi. Ezildim.'
Sayfa 109
Listenin en altında: “Carpaccio a volonte” yazıyor. Yani ne kadar yiyebilirsen yiyorsun ondan. Fiat değişmiyor.
- Nedir bu carpaccio? diyor Derya.
- Benim bildiğim, 15.yüzyıl sonlarında Venedikli bir ressam var, Vittore Sncarpazza Carpaccio. O zamanlann en baba ressamı. Bellini’nin öğrencisi. Daha çok dinsel hikayeler anlatan dev tablolar yapmış. “Babasından Ayrılan Azize Orsola”, “İsa ve İşkence Aletleri”, “Aziz Stephanus’un Kudüs’teki Kehaneti” gibi yapıtları var...
- Sanat tarihi açısından değil, Tuğrul Şavkay açısından soruyorum..
Şu dağların arkasında
Derya deniz ötesinde
Çarşı pazar ortasında
Uykunun bir köşesinde
Yüreğim sana çevrili.
Ey sevgili, kim söyler yol bilmediğimi?
Yol dendi mi aşıkların yolunu bilirim ben.
İspata hazırım daha ölmediğimi,
Işıktan bir gölge gibi usulca
Sen çağır, derya-deniz aşar gelirim ben...
