Blu sea

Herkesin göğü yoktur çünkü Başkalarının göğünü kullanırlar Erken tükenirler bu yüzden Birbirlerinin hastalıklarıyla çürür Bir salgın olan hayatları Sonra bir kabile gibi birbirlerine benzeyerek ölürler Senin göğün var Nereye gitsen götürdüğün Bu şiiri açtıran senin göğünde gördüklerimdir ölsen yaşadığın bilinecek çünkü senin göğün var
Reklam
Evren yuvarlak; çemberde iki yay var. Biri yükselen, biri alçalan. Her insan durmadan hareket halinde. Bazısı iner, bazısı çıkar. Yükselmek istiyorsan, en çok kendini eleştir. Kendi hatalarını görmeyen asla iyileşemez.
Yokluğu renksiz, tatsız, bir boşluk gibi damarlarımda akarak, yaşamımda önemli önemsiz ne varsa hepsini anlamsızlaştırıyor.
"Peki," demiş bunun üzerine bilgeler bilgesi, " sana verebileceğim tek bir öğüt var: Mutluluğun Gizi dünyanın bütün harikalarını görmektir, ama kaşıktaki iki damla yağı unutmadan."
Böyle söylerken yüzümüze bakıyor ama bu gece aramızda çocuk olmadığını biliyordu. Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla, aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler.