Kendi benlik sınırlarını iyi tanımlamış kişiler aşağıdaki üç temel özelliği gösterirler:
(1) Duygu ve düşüncelerini birbirlerine karıştırmazlar; duygu ve düşüncelerinin ayrı ayrı farkındadırlar.
(2) Bedensel, duygusal ve düşünsel yönden eşlerinin kendilerin-den farklı olabileceğini bilirler ve bunu doğal olarak kabul ederler.
(3) Kendi mutluluklarından kendilerini sorumlu tutarlar.
Aklınızdan 1 ile 9 arasında bir sayı tutun.
Şimdi bu sayıyı 9'la çarpın.
Çıkan sayının birinci ve ikinci basamaklarındaki rakamları toplayın.
Sonuç sayı ne oldu?Bunun ilk harfiyle bir ülke düşünün.
Şimdi o ülkenin sondan üçüncü harfiyle bir şehir ismi düşünün.
Şimdi de o şehrin baştan ikinci harfiyle bir hayvan ismi düşünün.
Eğer uygulamayı sakin bir ortamda süratle yapmışsanız şu sonuçlara ulaşacaksınız:
Sonuç sayı: 9
Ülke: Danimarka
Şehir: Rize
Hayvan: İnek
Peki neden böyle oluyor?
İlk başta yaptırdığım matematik işleminde, hangi sayıyı tutmuş olursanız olun 9 ile çarpma ve bölme kurallarının zorunlu sonucu olarak 9 sayısına ulaşırsınız. Bu durumda uygulamaya "D" harfiyle başlamamız kaçınılmaz. Bu aşamadan sonra, kültürel alışkanlıklar devreye giriyor. Bir kültürde belirli bir ortamda en sık kullanılan kelime, o ortam yeniden ortaya çıkınca ("D" yle başlayan bir ülke) hemen akla geliveren olur. Türkiye'de büyürken "D'yle başlayan ülke" olarak Danimarka'yı daha sık duyduk; dolayısıyla böyle bir soru karşısında aklımıza diğer seçeneklerden Dominik Cumhuriyeti, Demokratik Kongo Cumhuriyeti gelmiyor. Şehir ismine gelince, Roma kenti de "R" yle başlıyor, ama Türkiye'de yaşayan ve Türkçe konuşan herkes Rize'yi, Roma'dan daha sık duyuyor. Aynı şekilde, "İ" harfiyle başlayan bir hayvan düşünülünce de ilk akla gelen "inek" oluyor.
"Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim!
Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak
Bu cehennem, bu cennet bizim!
Kapansın el kapıları bir daha açılmasın
Yok edin insanın insana kulluğunu
Bu dâvet bizim!
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşcesine
Bu hasret bizim!"
(Nâzım Hikmet)