Genellikle uysallık, teslimiyetçilik ve kavgadan kaçınma tutumlarıyla birleşen zorlanımlı bir onaylanma ve sevecenlik ihtiyacı başkalarına olan bağımlılığını artırmıştı.
Kusursuzluk ihtiyacı artık bireyin kendi ideal imajını gerçek kılmaya yönelik yaptığı bir girişim olarak görülmüştür; bu bağlamda beğenilme özlemi, bireyin gerçekten de kendi ideal imajı olduğunun dışarıdan onaylanmasına duyduğu bir ihtiyaç olarak ele alınabilecek bir duruma gelmiştir. Ve bu ideal imaj gerçeklikten ne kadar uzaklaşmışsa bu son ihtiyaç da mantıksal açıdan o kadar büyük , dayanılmaz olacaktı.