Bu benimki yeni bir çağ ve hemen duyuruyor beni. Yeterince cesur muyum? Şimdilik öyleyim: çünkü uzaktan acı çekmekten, aşk cehenneminden geliyorum ama şimdi bağımsızım senden. Uzaktan geliyorum –gülle gibi ağır bir soydan. Yaşama ağrısından gelen ben. Bunu istemiyorum artık. İstediğim mutluluğun heyecanı. Mozart’ın tarafsızlığı. Ama aynı zamanda uyuşmazlık da istiyorum. Özgürlük? benim nihai sığınağım, kendimi özgürlüğe zorladım ve bunu bir yetenek gibi değil de kahramanlık gibi taşıyorum: kahramanca özgürüm. Ve akışı istiyorum.
Sana yazdığım şey huzur verici değil. Sırlarımı açıklamam. Onun yerine kendimi bir madene dönüştürürüm. Senin için de kendim için de rahat değilim, sözcüğüm günün uzamına dalıyor. Benden öğrenebileceğin şey hedefini vuran okun gölgesi. Uzamda yer kaplamayan bir gölgeyi boşu boşuna kavramaya çalışırım, çok da önemli olmayan şey ise hedef tahtası. Kendimden ve senden azade bir şey inşa ediyorum –bu benim ölüme varan özgürlüğüm.