Puan vermedi·268 syf.·
2026 264. kitabı
Dibs,büyümenin karmaşık bir is olduğunu, hayatın içerisinde saklı hediyeleri elde edebilmenin güçlüğünü ve umudun bir gün ışığı, hüznünse ani bastıran bir yağmur gibi olduğunu ,derinden hissederek öğrenen bir çocuktur..". S:12
Virginia M. Axline 'nin yazdigi bu kitap kucuk bir cocugun oyun terapisi ile benligini kesfetme ve guclendirme yolculugu anlatiliyor. yasaninlarin gercek olmasi ozellikle dibs'in aile evinde basina gelenler yasadiklari insani düşündürüyor . o kucuk bedende guclu kalmasi hayranlik verici. sevgisizligin actigi yaralarin derinligini ve bunun iyilesme sureci akici bir dil ile anlatilmis okura
6-7 yaşlarında, insanlardan uzak duran,kimseyle göz teması kurmayan, kendisiyle konuşulduğunda cevap vermeyen, çabuk öfkelenen dibs, okulun yönlendirmesi ve yüksek eğitim almış bilinçli(!) ebeveynlerinin onayı ile oyun terapisine başlar. haftada bir gün bir saat yapılan bu terapiler sırasında, dibs kendi kendine oyun kurarak ve her hafta benzer oyunlar oynayarak kendi kendini iyileştirir. terapistin "tıpkı istediğin gibi, senin söylediğin gibi" yaklaşımı oyun terapisi
olayının kilit noktası."
Çocuk başka kişilere, onların haklarına ve farklılıklara saygı duymayı öğrenmeden önce ilk olarak özsaygıyı ve kendisini anladıkça gelişen haysiyet duygusunu öğrenmelidir.” s:80
" Virginia M. Axline 'ın, gerçek hayattan alınmış, terapiler sırasındaki teyp kayıtlarından yararlanarak
yazdığı 
Benliğini Arayan Çocuk okuduk
Virginia M. Axline 'nin yazdigi bu kitap kucuk bir cocugun oyun terapisi ile benligini kesfetme ve guclendirme yolculugu anlatiliyor. yasaninlarin gercek olmasi ozellikle dibs'in aile evinde basina gelenler yasadiklari insani düşündürüyor . o kucuk bedende guclu kalmasi hayranlik verici. sevgisizligin actigi yaralarin derinligini ve bunun iyilesme sureci akici bir dil ile anlatilmis okura
6-7 yaşlarında, insanlardan uzak duran,kimseyle göz teması kurmayan, kendisiyle konuşulduğunda cevap vermeyen, çabuk öfkelenen dibs, okulun yönlendirmesi ve yüksek eğitim almış bilinçli(!) ebeveynlerinin onayı ile oyun terapisine başlar. haftada bir gün bir saat yapılan bu terapiler sırasında, dibs kendi kendine oyun kurarak ve her hafta benzer oyunlar oynayarak kendi kendini iyileştirir. terapistin "tıpkı istediğin gibi, senin söylediğin gibi" yaklaşımı oyun terapisi
olayının kilit noktası."
Çocuk başka kişilere, onların haklarına ve farklılıklara saygı duymayı öğrenmeden önce ilk olarak özsaygıyı ve kendisini anladıkça gelişen haysiyet duygusunu öğrenmelidir.” s:80
" Virginia M. Axline 'ın, gerçek hayattan alınmış, terapiler sırasındaki teyp kayıtlarından yararlanarak
yazdığı Benliğini Arayan Çocuk okuduk
Mutlu Dibs
Sadece Saygıyı, sevgiyi, ilgiyi bekleyen Dibs. Ailesi onun önüne her şeyi serse de bunları unutmuştu aslında.O yüzden zihinsel engeli olduğunu düşünüyorlardı. Sonra Dibs Bayan A. nin oyun terapisi ile onun dünyasını açmayı, içindeki ışığı çıkarmayı ve tabi ki de Dibsin sayesinde başardı. Böyle böyle ailesi dibsteki değişimleri fark edince onu desteklemeyi ihmal etmediler. Dibste hic umut görmeyen ailesi, her terapide umutla ve heyecanla görüldü. Bir çocuğun ailesi tarafından ihmal edildiğini ve çocuğun tüm dünyaya kendiji kapattığını gördüm bu kitapta. Aslında Dibs istenmeyen, beklenmeyen bir çocuktu. Anne karnindan itibaren kapanmıştı belki de dış dünyaya. Kitabın sonunda dediği gibi "Bir çocuk firsat verildiğinde, dürüst ve içten bir iletişim kurma yeteneğine sahiptir. Saygı gören ve kabul edilen bir anne de ayrıca elestirilmeyecegini ve suclanmayacağını bildiği zaman içtenlikle kendisini ifade edebilir."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap, Carl Rogers’ın hümanistik yaklaşımını oyun terapisine uyarlayan Virginia Axline’ın çalışmalarını temel alır.
Kitabın merkezinde yer alan yönlendirici olmayan oyun terapisi çocuğa iyileştirilmesi gereken bir sorun olarak değil, kendi çözümleme yetisine sahip tam bir birey olarak yaklaşır.
Terapist çocuğu yönlendirmez, sadece onun varlığına ve özgürce kendini ifade etmesine eşlik eder.
Dibs’e ne yapması gerektiğini söylemez, oyunlarını eleştirmez veya ondan belirli bir performans beklemez. Bu tutum, Dibs’in o ana kadar deneyimlediği baskıcı ve kalıplara dayalı dünyadan kaçıp sığınabileceği ilk güvenli olacaktır.
Dibs’in sergilediği uyumsuz, korkak ve güvensiz tavırlar aslında onun zekasından değil kendini dış dünyadan korumak için kullandığı kalkandan kaynaklanır.
Üstün zekalı bir çocuk olmasına rağmen doğumundan itibaren maruz kaldığı duygusal yoksunluk ve ihmal, onu dış dünyayı tehlikeli bir yer olarak kodlamaya itmiştir.
Profesör babası ve doktor annesi için o, entelektüel standartlara uymayan bir "hata" gibidir.
Bu duygusal reddediş, Dibs’in içine kapanmasına ve dış dünyaya karşı aşılmaz duvarlar örmesine neden olur.
Onun iletişim kurmuyor gibi görünmesi aslında kendisini duygusal şiddetten ve reddedilmekten korumak için geliştirdiği bir savunma mekanizmasıdır.
Terapi odasındaki kum havuzu ve oyuncaklar Dibs’in kelimelerle ifade edemediği öfkesini, korkusunu ve en önemlisi bastırılmış benliğini dışarı vurduğu bir sahneye dönüşür.
Axline’ın sabırlı ve kabullenici tavrı sayesinde Dibs, korkularının üzerine gitmeye başlar.
Zamanla anlarız ki çocuğun dış dünyayla yaşadığı problemler aslında kendi varlığına duyduğu güvensizlikten beslenmektedir.
Kendini kabul etmeye başladıkça ailesinin ona yüklediği yetersiz çocuk imajını yıkar ve gerçek potansiyelini
Bir oyun terapisti tarafından kaleme alınmış, hem öğretmenlere hem de annelere çok şey katacağını düşündüğüm kitap. Küçük yaşlardaki bir çocuğun en büyük şansının iyi bir öğretmene denk gelmesi olduğunu düşünürdüm hep. Bu kitabı okurken de her sayfa düşüncemi destekler nitelikte oldu.
Çocukların uçsuz bucaksız bir dünyası var. Bizim kağıt olarak gördüğümüz nesne onlar için bambaşka anlamlar ifade edebiliyor. Bizim için üzerine yazı yazılan sıradan bir araçken onlar için birbirlerine uçurabilecekleri bir uçak veya küçük su birikintisi üzerinde yüzdürebilecekleri bir gemi olabiliyor. Bunlar hep çocukluk dönemlerimizde ortaya çıkan yaratıcılıklar. Şimdi hangi yetişkin canı sıkıldığında kağıttan maketler yapmaya koyuluyor? Bunun cevabı bile çocukken edindiğimiz alışkanlıklarımızda gizli aslında. Yaratıcı yönümüz yeterince desteklenmişse can sıkıntımızı yine o yönü desterler nitelikte olan alışkanlıklarla gideriyoruz. Biraz keyfimize düşkün bir çocukluk geçirmişsek büyüdüğümüzde keyfi alışkanlıklarla dolduruyoruz vaktimizi.
Çocuk olmak bu yüzden ihtiyaç duymak demek. Hem ilgiye hem de bilgiye... Bu kitapta gerçek vakadan yola çıkılan bir kahramanın hikayesine yer verilmiş. Kitabın ana karakteri dibs adında 5 yaşında bir çocuk. Ailesi ve çevresine karşı iletişim problemleri yaşayan Dibs, okulda yapılan hiçbir aktiviteye de uyum sağlamıyor aynı zamanda. Bu yüzden herkes tarafından zeka geriliğine sahip problemli bir çocuk olduğu düşünülüyor. Bu durumun ancak oyun terapisi ile çözüme kavuşacağını düşünen bir psikolog sayesinde Dibs'in oyun terapisi süreci başlatılıyor. Oyun terapisi ile bu tarz çocuklara problemli birey olduklarının yansıtılmasının aksine yaptığı davranışların farkında olduğumuzun hissettirilmesi, yer yer onaylanması ve olumlanması gerektiği
Küçük Dibs ve Büyük Korkutucu Dünya!
“Çocuk başka kişilere, onların haklarına ve farklılıklarına saygı duymayı öğrenmeden önce, ilk olarak özsaygıyı ve kendini anladıkça gelişen haysiyet duygusunu öğrenmelidir.” s. 80
Özel bir çocuğun yolculuğu #k:129403..
Evet efendim bana göre de çocuklarla konuşarak anlaşmak zordur, bu yüzden onların da yegâne tercihi olan oyunlarla iletişim kurmak çok daha kolay. Yalnız bir çocuk ne kadar zor olursa olsun bu zorluğun tek sebebi kendi karakteri değildir. Ondan verim almak için bir elinde çapa, diğerinde tohum çocuğu yara, yara ilerleyen ailenin de muazzam bir katkısı vardır.. Tâbi ailenin çevresini de anmaz isem ayıp etmiş olurum.. Toplumun oluşturduğu yapay güçlüklerle bezenmiş oldukça zor bir yaşamı anlatan etkileyici bir metindi o kadar etkileyiciydi ki üç ay önce okuduğum kitabın incelemesini şimdi hiç güçlük çekmeden yazıyorum.. Hepimizin tanıdığı "Özel" bir çocuk vardır. Onu daha iyi anlamak ve daha doğru davranmanızı sağlayacağını düşünüyorum. Mutlaka okuyun diyor ve bir alıntıyla noktalıyorum..
“Söylenecek çok şey var,“ dedi.
“Ve söylenmeyecek de!”
“Sorun da genellikle budur zaten,” s.100
10/10
2025 9. kitabı
Canım Dibs, senden öğrenecek ne çok şeyimiz var…
Kitabı okumak o kadar güzeldi ki, bitirdiğimde çok sevdiğim bir arkadaşımdan ayrılıyormuşum gibi hissettim. Dibs’in dünyaya bakışı, kendine has cümleleri ve duygularını ifade ediş biçimi o kadar saf ve etkileyiciydi ki… Bir kitaptan bu kadar etkilenmeyeli uzun zaman olmuştu. :’)
Bayan A ve Dibs’in hikâyesi, gerçek danışan seanslarından yola çıkılarak yazılmış. Bu yönüyle kitap, çocuğun doğru koşullar sağlandığında kendini nasıl açabildiğini ve güvenli bir ilişkinin ne kadar dönüştürücü olabileceğini sade ama etkileyici bir şekilde gösteriyor.
Psikoloji alanında çalışanların yanı sıra, insan psikolojisine, özellikle de çocuklara, ilgi duyan herkesin rahatlıkla okuyabileceği bir dilde.
Okumak için hiç tereddüt etmeyin derim. Benliğini Arayan Çocuk
Benliğini Arayan Çocuk