dilek.him
@dilek_him
18 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
18 yıl arayla aynı kitabı okumakİnsan ve Duygular
Henüz beşinci sınıftayken (yaş 12) okuduğum ve bana kitap okumayı sevdiren kitaplardan biriydi. On iki yaşımda yaşadığım hayranlık ve şimdi otuz yaşında tekrar okuduğumda yaşadığım hayranlık birbirinden çok farklı. 12 yaşında dilinden sıkılıp hikayesinden çıkamıyorsunuz. 30 yaşında hikayeden çok diline hayranlık duyuyorsunuz. Malesef otuz yaşında olunca gülbeşeker kamranı hiç affetmemeli diye bekliyorsunuz ama...
Her neyse, bu eser üzerine konuşulacak bir eser değil. Hayatta mutlaka herkesin bir kez olsun eline geçmeli. Bir kadının ayakta kalma, hayatta kalma çabası... Çaresizlikler içerisinde bir başka çocuğa kol kanat germesi... Öğretmenliğin kutsal olduğu zamanlar. İlk okuduğum yıllar olsa burada aşka dair de bir şeyler yazmak isterdim. Ama şimdi, kitabı bitirdiğim şu anda bu yaşımda... Mümkün değil.
Reklam
Kitap Hayal Kırıklığına uğrattıEdebiyat
Livaneli kalemine güvenerek başladığım bir kitap. Ancak ilk bölümden sonrası hayal kırıklığı. Kitabın bazı bölümleri, kitapta yer almasa da olurmuş. Bazı bölümler gereksiz olduğu gibi, anlatılmasını beklediğiniz birçok konuya da değinilmiyor. Kitabın konusu güzel. Fakat işlenişi çok kötü. Sanki acemi bir kalemden, farklı zamanlarda "ya şu başladığım kitabı da bi bitiremedim!" kaygısı ile çıkmış gibi. Kişiler gerçek hayat ile bağdaşmıyor. İyi ve kötü yanlarını seçemiyorsunuz. Evlenip çocuk sahibi olan baş kahramanların aşkı hiç gerçekçi değil. Yazılmış mektuplar; sıkıntıyı, derdi, gerçek hayatın zorluğunu yansıtmıyor. Büyük bir buhran içerisinde olması gereken bu karakterler, liseli aşıklar gibi mektuplar yazıyorlar birbirlerine. Karakterlerin iç seslerine, düşüncelerine yer veriliyor ama bunlar da gerçekçi değil. Konu çok iyi psikolojik betimlemeler, ardı sıra düşünce tahlilleri kaldırabilecek bir konu. Ama kitapta alakasızlık silsilesi ve yüzeysel bir hava hakim. Kitabın Livaneli'ye ait olduğuna inanamıyorsunuz okuyunca. (Kitapların kapaklarına da çok dikkat ederim. Kitabın kapağı resim, renk çok güzel. Yapanın emeğine sağlık.) Ancak 118'inci sayfadan sonra artık dayanamadım. Sonunu bile merak etmiyorum.
