Kitap ruhsal analizleriyle insanı içine çekiyor. Eser, Samim ve Meral arasında yaşananların adını okuyucuya bırakıyor. Ben aşk diyemedim. Ancak mutlaka aşk diyenler de olacaktır. Muallakta kalan çok önemli konular, okurken sizi yiyip bitirecek şüpheler var. Cevaplanmıyor. Ama yinede kitabın sonunda tatmin duygusu yaşanıyor. Nasıl olduğunu anlayamıyor bile insan. Bu galiba Peyami Safa'nın büyüleyici anlatımı ve hayata dair bize kattıkları arasında kaybolmak hissinden doğuyor.
Ben keyifle, korkuyla, şüpheyle ve merakla okudum.