Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sokaklar sessiz,
Sokaklar tenha,
Sokaklar YALNIZ...
Bir iki tekerlek sesi
Bir iki köpek...
Kimse kalmamış,
Ben ve kederimden başka.
Insancıklar köşelerine çekilmiş,
Bir uğultu geliyor,
Sokaklarin sessizliğinden.
Bir uğultu geliyor hüznümden...
Sorsan kim bu ASALAK?
tanımam ki kendimi
Anlatamam benliğimi.
Sokağın sessiz uğultusu,
Hatırlatıyor fikirlerimi
Düşünürken sezdiklerimi,
Masal diye dinlediklerimi...
Oysa sanırdımki,
Masalı bir tek çocuklar dinler.
Büyüklerde söylermiş meğer
Yaş değişse bile masallar değişse bile
Insan yine de kanmaz mı anlatılanlara...
Ben o gece şiirler için ağladım
Ve belki nefesi dahi olmayan bir insan için
Haykırırcasına ağladım.
Kimse duymadı hıçkırıklarımı
Ben ağladım
O gece içimdeki yangını söndürmek istercesine
Haykırarak ağladım
Şiirlere mi ağladım, olmayan bir varlığa mı
Yok yahu!
Sahi ben neye ağladım?
Bahanem şiirler mi oldu ki şimdi?
Bu mudur yani(?)
Ansızın bir gece...
Ağladım işte, sorma neden diye
Belki yoktur bir cevabı bile
Süzülmüş yanaklarımdan
Farkına bile varmadan.
Meğersem ben hala
Sende kalmışım...
Senin gözlerinde
Senin yüreğinde
Ben hala sendeymişim yahu!
Kim bilir belki hiç gitmemişimdir bile.
Ben hala Sendeymişim!
Gel de anlat şimdi,
Bunu yüreğime
Anlar mı sence?
Ben denedim bir kere