Aykutcan GÜNGÖR
@dimebag
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitap bazı ön okumalar istiyor kanaatindeyim. Akıcı metinlerden hoşlanıyorsanız bu kitap için henüz erken diyebilirim. Varoluşçu felsefe temelinde yazılmış bir eser. Daha önce bu konularda okumalar yapmadıysanız ya da konu hakkında bir fikriniz yoksa konu ile ilgili bazı okumalar yaptıktan sonra bu kitaba başlamak daha iyi olabilir. Çünkü felsefi yönü çok ağır bence. Zaman zaman okumaya ara vererek kitapta yer alan bazı bilgileri araştırdığım google dan baktığım çok oldu. Bu anlamda oldukça bilgilendirici olduğunu söyleyebilirim. Bu kitap sayesinde pek çok kitabı merak ettim ve okuma listeme ekledim. Kitap oldukça kasvetli , karanlık..
Bu sebeple ruh halinizin iyi olduğu sakin bir döneminizde okumanızı tavsiye ediyorum.
Hayatımda yaşadığım en tuhaf tecrübelerdendir bulantıyı okumak.
Roquentin, şehrin sokaklarını adımlar, insanları, eşyaları inceler, kütüphanede zaman geçirir ve bolca düşünür.Sonra düşüncelerini kayıt almaya karar verir. Günlük tutmaya bu sırada başlar.En iyisi olayları günü gününe yazmak der."Onları daha belirgin kavrayabilmek için günlük tutmak".Önemsiz görünseler bile, en ince ayrıntıları, en küçük olayları bile atlamamak ve özellikle iyi bir sınıflandırma yapmak. Bu masayı, yolu, insanları, pipoyu nasıl gördüğümü yazmalıyım, çünkü onunla başladı değişiklik" der.Sizce şimdi eşyalar mı yabancılaşıyor, Roquentin mi? Eşyalar özleriyle değerlendirilmiyor, varlıklarıyla değerlendiriliyor.Tamamen dışarıdan bir bakışla çatalın değiştiği, çatalın farklı davrandığı, çatalın varoluşunun özden önce geldiği söylenebilir. Zaten bu büyük değişmenin sonuçlarından biri bu sanıyorum; Roquentin'in değişen doğaya karşı farkındalığının da değişmesi, bu kitabın özü. Kendi yarattığı canavarlardan korkan bir çocuk gibi Roquentin.Adamın problemi bu. Birde , yalnızken ne
Kısaca kitapta olaylar bir doktorun, kendisine yardım edilmesi için başvuran zengin bir kadının yardım talebini geri çevirmesi ile başlıyor.
Kitap bana "psikolojik" değil de daha çok kibrin , yüksekten bakmanın ,aşırı saflığın insanı nereden nereye sürüklediğini ve sonunun nasıl olduğunu anlattı ve bir sırrın saklanması uğruna feda edilen bir hayatı gösterdi.Bu açıdan bakınca gerçekten güzel ve okunması gereken bir kitap.
Bence bu hayat koşturmasında bazılarımız birer Amok koşucusuyuz.Sadece ya farkında değiliz ya da farkında olmaktan korkuyoruz.Ve bir amok koşucusuysanız cezasız kalmazsınız.
Tek seferde akıcı , derin bir hikaye okumak isteyenler için film niteliğinde.
"ya gerçekten de yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa."
"En büyük acılarımızı ancak çocukluk anılarımız bir nebze olsun yatıştırır"
Sıradan bir adamın sıradan bir ölümü ancak Tolstoy’un kaleminden bu kadar güzel anlatılıp bir klasiğe dönüşebilirdi.
Beni o kadar kitabın içine çekti ki İvan İlyiç'le birlikte adım adım ölüme yürüdüm.
Tolstoy'a kitap bitince küçük bir sitem ediyorsunuz, neden yüzlerce sayfa daha yazmadığı için.Bu kitap insanın seneler sonrasında bile hiç değişmediğinin en açık örneği.
Bitirdikten sonra iç sesiniz kendinizden çok konuşacak..
Hey İvan İlyiç sarılmak istiyorum sana.
