Spoiler İçerebilir
Aşık üç kadının ortak paydası Felix.. Dindar,masum , duru ve saf sevginin ,şefkatin sembolü Henriette; tutku ,aşk,coşku ve heyecanın temsilcisi Lady Dudley ; akıl,sağduyu, anlayış ve derin analiz sahibi Natalie.. Erken çocukluk yıllarından ,genç yetişkinliğinin başına kadar ailenin tüm unsurları tarafından ilgi ,sevgi,şefkat,para,aidiyet,onay.. gibi en temel ihtiyaçları açısından bile dışlanmış Felix ,20 li yaşların başından itibaren tüm eksiklerini cömertçe karşılayan kadınlarla hemhal olsa bile ne kalbinin boşluğuna şifa bulabilir ne de bir ilişkiye ait olabilir.. En etkileyici kısım Natalie nin sağduyu ile hemcinsleri ile rekabete dayalı bi kendini ispat yerine kendi ve karşısındakini analitik çözümlemesi..
Dönemi anlama noktasında kitabı çok beğendim. Özellikle dip notları harika hazırlanmış.
Bir Türk Ailesinin Öyküsü-İrfan Orga’nın kitabını okuduğumda, Cumhuriyet dönemine geçişte, kültürel olarak İslam’a bağlı olan bir ailenin dönüşüm sürecini görmüştüm. Kültürel olarak değil, inanç olarak İslam’ı kabul etmiş bir ailenin geçiş döneminide okumak istiyordum.
9 yıl sonra bu kitapla gerçekleştirmiş oldum.
Toplumun bir kısmı yeni sisteme hazır iken, diğer kısmı yeni sistem altında zorbalanmışın kanıtı bu anılar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
9/10
2026 32. kitabı
Zehra ve Zafer..
Mutlu başlayan bir aşkın kendini tüketme hikayesi..
Sorunlarla çatırdayan toparlanamayan bir evliliğin getirdiği son..
Kendinden hep ödün vermek, fazla fedakarlık ne zaman mutluluk getirmiş ki insana?
Aldatma, şiddet, güvensizlik, ilgisizlik, sevgisizlik.. Herşey var ama kendine değer vermek hep eksik...!
.
Yazarın kalemini önceki okuduğum kitabında da çok sevmiştim, su gibi akıp gidiyor hikaye.
Bu kitap benim çok sinirimi bozdu. Zehra'nın acizliği, Zafer'in dindar görünür utanmazlığı gerçekten tam çıldırma sebebi.
Kitabın adı oldukça manidar. İnsanlar bazen yanyanayken de yalnızdır.
.
Evlilik üzerine yanlışlarla dolu hüzünlü bir hikaye. Sürükleyici, kalbinize dokunacak bir roman arıyorsanız tavsiyemdir.
#üçbüyükusta nın yaşam öykeleri, tarzları, yaklaşımları, edebi dehaları var bu kitapta. #balzac topluma, #dickens aileye, #dostoyevski bireye hitap etmiş, #stefanzweig ise müthiş analiziyle, anlatımıyla harmanlayıp bizimle buluşturmuş. Farklı bir anlatım olsaydı, okuyabileceğimden emin değildim açıkcası.
Sığdırabildiğim ölçüde bu üç büyük ustayı, Zweig gözünden özetlemeye çalışacağım alıntılarla.
Balzac: Tek bir eseriyle değerlendirilmek istemiyor, tersine bir bütün olarak, dağları ve vadileriyle sınırsız uzaklıklarıyla hain uçurumları ve coşkun çağlayanlarıyla birlikte bir manzara gibi değerlendirilmek istiyor. Bütün romanları bitirebilseydi, erişilmezliği yüzünden kendisinden sonra gelenler için bir dev, korkunç bir engel halini alırdı.
Dickens: On dokuzuncu yy'da, dünyanın hiç bir yerinde bir yazar ve halkı arasında bu derece sıkı bir gönül ilişkisi kurulamadı. Dickens dindar ve saygılı oluşuyla herşeye karşı iyilik sever bir hayranlığı, sürekli bir coşkusu, bir sevinci vardı. Bu burjuva dünyasında, yoksulluk eviyle arasındaki orta tabaka da kalmayı tercih etmişti. Sadece yalın insanların yanında kendini rahat hissediyordu...
Dostoyevski: İlk bakışta sınırları belli bir eserle, bir yazarla karşı karşıya olduğu sanılır, ancak bir süre sonra sınırsız bir şey çevresinde dönen yıldızları ve bambaşka müziği olan bir evren keşfedilir. Hayal ve yakıcı berraklıkta ki gerçeklik arasında durur onun dünyası. Yaşamla ölüm, dehayla çılgınlık arasında gidip gelir...
Jeanette Winterson’dan daha önce “Vişnenin Cinsiyeti” ve “Tek Meyve Portakal Değildir”i okumuş ve ikisini de sevmiştim. Ancak yazara bayılmam bu kitabıyla oldu.
Otobiyografik bir anlatı “Normal Olmak Varken Neden Mutlu Olasın”. Winterson, henüz altı aylıkken aşırı dindar ve aile içi ilişkileri de epey tuhaf insanlar tarafından evlat edinilmiş; hem yoksul hem de çok sevgisiz, gaddar bir ortamda büyümüş. Hakikaten bir kurguda ya da filmde görseniz “Bu kadarı da olmaz canım” diyeceğiniz şeyler yaşamış. Büyüyüp cinsel yönelimini keşfettiğinde de çok genç yaşta evden ayrılıp kendi imkanlarıyla okula devam etmek zorunda kalmış. Çocukluk ve gençliği boyunca kütüphaneden alfabetik sırayla okuduğu, eline geçen her parayla gizlice alıp yatağının altında biriktirdiği kitaplara sığınmış kendini sağaltmak için. İşte tüm bunları ve bunların iç dünyasındaki yansımalarını anlatarak başlıyor yazar. Ardından yetişkinlik döneminde yaşadığı ilişkiler, çocukluğunun bagajlarıyla baş etme mücadelesi, sevmeyi ve sevilmeyi öğrenme çabası, yazarlık yolculuğu ve kitaplarıyla devam ediyor. 1980’ler İngiltere’si, özellikle doğup büyüdüğü, dünyanın ilk sanayileşen şehri Manchester’ın sosyoekonomik ve sosyokültürel yapısı da anlatıda kendine yer buluyor.
Anneyle kurduğumuz ya da kuramadığımız bağın nasıl kaderimiz haline geldiği, sevmeyi nasıl öğrendiğimiz, çocukluğun nasıl tüm hayat yolunu şekillendirdiği üzerine çokça düşündürüyor Winterson. Okurken azmine saygı duyuyor, yaşadıklarına üzülüyor, her şeye rağmen beslediği umuda gıpta ediyor ve parlak zekasını gösteren mizah anlayışına bayılıyorsunuz. En sonunda biyolojik annesinin ardına düştüğünde vurucu tespitleriyle son darbeyi indiriyor okura. İç dünyasını o kadar şeffaf, samimi bir şekilde açıyor ve kendiyle hesaplaşmasında öyle dürüst ki tüm
Dindar Bir Doktor Hanım
Dindar Bir Doktor Hanım, okurken beni etkileyen kitaplardan biri oldu. Sade anlatımı sayesinde kolay okunuyor ve insanı düşünmeye sevk ediyor. Ayşe Hümeyra Ökten’in hayatını, mücadelesini ve inancını okumak benim için çok kıymetliydi. Güzel izler bırakan, tavsiye edebileceğim bir kitap.