DivanimdanŞiir
Bir kelimeyle başladın içimde,
Sonra cümle oldun, sustum.
Gözlerin değdi düşüncelerime,
Ben fark etmeden gülümsedim.
Ne zaman adın geçse,
Kalbim acele ediyor.
Sanki sana yetişmeye çalışıyor
Zamanın içinden.
Ben büyük sözler bilmem,
Ama şunu bilirim:
Bazı insanlar konuşmadan da iz bırakır,
Sen öyle geldin bana
(...)
Kelimelerle dokundum dünyanın hâllerine
Dokunulmazlığım kalktı
Kendi şiirimde kendi Divan’ımdan
Sürüldüm
Git gide Fuzûlî’nin
Yaşına geldiğimde.
-Murathan Mungan-
YaşSiyaset
Yazmam daha aşk şiiri,
Diyenlerin kervanında kışladım
Çöle yağaerken donmuş levhalarda kar sureti
İmkansızın bereketi
Gözümü alırken her yanımda ışıyan gençliğim
Kimin yaşındaydım bilmedim.
Geceleri heceleyerek söktüm
Aldım yedeğimdeki kelimeleri
Işığa tuttum içimi loş tutan nesneyi
Yunus’un yaşına geldiğimde
Dünyayı aşk, imkansızı erkek bildim.
Kelimelerle dokundum dünyanın hallerine
Dokunulmazlığım kalktı
Kendi şiirimde kendi Divan’ımdan
Sürüldüm
Git gide Fuzuli’nin
Yaşına geldiğimde.
Halk türkülerinin serçeli kafiyeleri
Gibi uçuşu kolay ve çabuk akla gelmez
Engelleri aşk için yapılan bütün benzetmelerin
Sırasını sektiren olayların gidişi
Yılları saymadan Karacaoğlan’ın, Baki’nin yaşına geldim.
Görmenin gevşeyen bilgisi
Yaş aldıkça tutunduğum diri şaşkınlık
Başkasına doğru çözülüyor tenimdeki kelepçe
Zaman benim içinde ileri gittikçe