Bir kelimeyle başladın içimde,
Sonra cümle oldun, sustum.
Gözlerin değdi düşüncelerime,
Ben fark etmeden gülümsedim.
Ne zaman adın geçse,
Kalbim acele ediyor.
Sanki sana yetişmeye çalışıyor
Zamanın içinden.
Ben büyük sözler bilmem,
Ama şunu bilirim:
Bazı insanlar konuşmadan da iz bırakır,
Sen öyle geldin bana
Galiba evde oturmaya o kadar alışmışım ki sanki evden çıkınca gerçek bir dünyada yaşamıyorum. Evin dışında her yer sanki aynı, sanki bütün insanlar birbirine benziyor. Ne acıklı değil mi?
GünlükOğuz Atay