Yürürken hiçbir zaman yalnız değilizdir çünkü yürüdüğümüzde çok geçmeden iki kişi oluruz,özellikle de uzun süre yürüdükten sonra.Demek istediğim, tek başımıza da olsak, bedenimizle ruhumuz arasında bir diyalog vardır her zaman...
Aklı başında, net düşünebilen her insan dinlerin ne yaptığını da görür, dinlerin Tanrısı olmadığını da!
Çünkü dinler, insan yüreğini Tanrı korkusuyla doldurdu;
bir zamanlar Olan'ın sevgisiyle dolu olan yüreklerini.
O naif zamanlardaki gibi, “Ben böyle düşünüyorum, sizin itirazlarınız nelerdir?” demiyoruz artık. Aklımız başımıza geldi, diyalog yerine bildiriyi koyduk.”Doğru olan budur!” diyoruz.
Boş vakitlerinizde ne yaparsınız?" "Kitap okurum." şeklinde ilerleyen diyalog ile "Ben de cahil değilim." demeye çabalayan insanlar için kitap okumak bir boş vakit faaliyetidir.