Dilek
@dlkss
Elektrik-Elektronik Mühendisi
24 Temmuz
627 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Öncelikle Sadri Ertem kimdir? Bilmeyenler için kısaca bahsetmek isterim. Milli Mücadele döneminde birkaç gazetenin sorumluluğunu üstlenmiş bu da onu edebiyatımızın toplumsal gerçekçi akımın öncülerinden olmasına vesile olmuştur.
Sait Faik Sadri Ertem'i söyle anlatmış:"O ümitli idi. Bir ara haksızlığın, namussuzluğun, istismarın, yalanın, riyanın, dalaverenin birer birer yıkıldığı bir dünya görür gibi olmuştu. Yine bir ara galiba hafif bir ümitsizliğe de kapılmıştı. Ben 'Sadri üzüldüğün zaman çok güzel üzülüyorsun. Yüzüne mânâ doluyor.' dedim. Bu sözüm çok hoşuna gitmiş 'Demek ki insan üzüldüğü zaman insana daha çok benziyor. demişti." diye belirtmiş.
Gelelim kitap bize ne anlatıyora. Köy ve köylü sorunlarını, yoksulluğu, halka ağır gelen vergileri, parası olanın hüküm sürdüğü geriye kalanın da önemsenmediği gerçeğini... Şöyle bi bakacak olursak bunlar bize çok da yabancı gelmeyen başlıklar. Dönem değişiyor, başroller değişiyor ama geriye bize tek bir şey kalıyor aynı sorunlar.
İçerisindeki öyküler muhakkak size dokunacaktır. Okunmaya değer.
Sanırım şu zamana kadar en fazla okuduğum kitap bu, üçüncü, okuyuşumdu. Her okumamda Peyami Safa'ya hayran kaldım. Bu kitap için "insan ruhunun derinliklerinde ve labirentlerinde dolaşan ilk roman” denmiş. Gerçekten tam anlamıyla öyle bir kitap. Onlar nasıl psikolojik analizler öyle, hayran kalmamak elde değil.
Kitaptaki ana kahramanımız ayağındaki rahatsızlığından dolayı sayısız doktora gidiyor. Bu süreçte biz de onun acısına ortak oluyoruz, onunla doktorun yanına gidip, o sedyede elinden tutuyoruz, pansuman yapılırken onu izliyoruz...
"İki hasta kadar birbirine yakın hiç kimse yoktur. Hasta olmayanlar bizi ne kadar az anlayacaklar!"(syf 112) Bu kitap herkesin acısı, hastalığı dahilinde hepimize farklı miktarlarda hitap edecek bu da bir gerçek.
"Beş dakika sonra hastahaneden çıkıyorum. Son not. Bu odada başkaları inleyecekler. Onları şimdiden gayet iyi tanıyorum. Üstümden çıkarıp yatağa attığım robdöşambr içinde, ebediyen aynı insan bulunacak: Hasta."
Okuyun, okutun:)
"Şiir bizim eski suç ortağımız"1000Kitap
Çok uzun zamandır okumak istediğim yazarlardan biri Gülten Akın. Sonunda onunla tanıştım, iyi ki de tanıştım. Bu bir inceleme değil aslında. Şiir kitaplarına inceleme yazmak demek kitabın bizde hissettirdiklerini anlatmaya çalışmaktır bana kalırsa. Satırları okurken neler hissettik, o dizeler bize dokunabildi mi önemli olan budur. Gülten Akın'cım beni fazlasıyla etkiledi. Yazdıklarıyla birilerine dokunabilmek kolay bir şey değil. Her bir dize yazan kişinin yaraları sonuçta.
Eğer Gülten Akın ile tanışmak istiyorsanız önce hayatı hakkında bilgi sahibi olursanız okuduğunuz kitabı çok daha iyi anlamanıza yardımcı olur bu.Bence fazla bekletmeyin siz de onunla tanışın.
"Beni sorarsan,
Kış işte
Kalbin elem günleri geldi
Dünya evlere çekildi, içlere
Sarı yaseminle gül arasında
Dağların mor baharıyla
Sis arasında
Denizle göl arasında
Yanımda kediler, kuşlar
Fikrimden dolaşıyorum."
Keyifli okumalar.
"Fahrenheit 451:
Kitap kağıdının tutuşup yanma sıcaklığı..."
"Kitaplar unutmaktan korktuğumuz bir sürü şeyi depoladığımız kapların bir türüydü yalnızca.Hiç sihirli bir tarafları yok.Sihir sadece kitapların söylediklerinde, evrenin parçalarını nasıl dikerek bizim için giysi haline getirdiklerinde."
Geçmişte yaşananları anlatan kitaplardan ders çıkararak şimdiki ve gelecekteki zamanımızı güzelleştiririz; kurgu kitaplarında bu durum biraz daha farklı yaşayamadığımız olaylardan ders çıkarırız.İşte bu bizim için muazzam bir olay.Zaten kitapları okumamızdaki en büyük nedenlerden birinin de bu olduğunu düşünüyorum..Sık sık kendime "neden kitap okuyoruz?", "kitaplar olmasaydı?" diye sordum okurken.Ve kendimce cevaplar da buldum.
Yazarımız gelişen ve gelişmekte olan teknoloji ile insanların kitapları unutup böyle devam ederse artık kimsenin kitap okumayacağı endişesine kapılmış.Bunun üzerine de bu kitabı yazmış...Kitabın konusu şu şekilde: Kitapta itfaiyecilerin görevi yangın söndürmek değil, öyle yangın ihbarına falan da gitmiyorlar.Tek görevleri var: "Yakmak". Buldukları tüm kitapları yakıyorlar.Bu durum oradakiler için çok normal.Değil karşı çıkmak destek bile oluyorlar kitapların yakılmasına; sorgulamıyorlar, kabulleniyorlar.Ama itfaiyecilerden biri hariç, evet bu kişi kahramanımız Montag.
Kitabın giriş bölümü güzeldi, beklediğim gibiydi fakat kitabın ortalarına yaklaştıkça anlatımın basitleştiğini düşünüyorum.Kitabın devamı beklentimin altında kaldı.Böyle muhteşem bir kurgudan daha etkileyici bir anlatım beklemiştim.
Keyifli okumalar.
