Damla Saltık
@dmlasaltik
14 okur puanı
Kasım 2016 tarihinde katıldı
Kitabı Yordam edebiyat cevirisiyle okudum. Öncelikle yayinciligin ön sözü her zaman icin bende guzel bir çerçeve birakiyor. Bu yayinciliga hayran kalıyorum ve cevirisi de son derece güzeldi.
Ve evet Gorki'ye gelecek olursam... Bunca zamandir okumayarak, Gorki'nin satirlarinda kaybolmayarak büyük bir eksiklik yaşamışım. Cok guzel ki bu eksikligi gec olmadan fark ettim. Okudugum ilk kitabı Cocuklugum oldu ve tüm eserlerini okumadan icimin rahat etmeyecegi de aşikâr. Bu otobiyografisinin kalan 2 kitabini da bitirerek o muhtesem Ana kitabina yolculuk yapmak istiyorum. Gorkiyi tanimadan onun satirlarini anlayabilmenin zor oldugu kanaatindeydim bu yuzden sectigim ilk kitabin kendi acimdan son derece dogru oldugunu düşünüyorum.
Çocukluğum kitabı ve aslında Gorki'nin o saf kalbi, toplumda kimseyi dislamadan herkese kucak açması ama herkesi kucaklayip kendi yalnizligina kendi kabuguna çekilmesi bende derin bir etki bıraktı.
Annesiz kalan her cocuk, yasi kac olursa olsun, -ki cocuk kelimesini daha yakışır buldum çünkü anneyi kaybeden her yurek bir miktar cocuktur benim gözümde- hayata el mahkum ayak uydurmaya çalışır. Birnevi hayata daha yeni acmistir gözlerini. Aleksey'in de, kendisiyle pek vakit gecirememis oldugu anneyi kaybettiginde dedigi gibi "ben de böylece hayata atıldım işte"
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Küçüğüm... Zezé. Yine bana o saf düşlerinin ülkesinde yaşama fırsatı sundun. Aslında bildiğim ama karşıma çıksa da bu kadar cok farkına varamadığım seylerle de karşılaştım.
Bağışlamak ve unutmak arasındaki farkı gösterdin bana. Evet, "bağışlarken kişi her şeyi unutuyor. Ama yalnızca unutmakla, pek çok kez insan yeniden anımsamaya başlıyor. "
En yakın zamanda tekrar seninle buluşmak ümidiyle... Mutlulukla ve sevgiyle kal.
Lisede, Dostoyevski ile ilk tanıştığım kitaptı. Kitabin son sayfasini çevirdiğimde kütüphanemde en güzel değişikliklere yer vermiştim. Edebiyatin en kiymetli eserleriyle tanışmıştım. Evet, bu kitabin eleştirilmesinden ziyade bendeki geri kalan bütün duygular bunlardır... iyi okumalar.
Yine muhtesemligini her satırda konuşturan bi' Stefan Zweig... İnsanin elinde kalan son şeyi icin caba sarf etmesini, onun ugrunda verdigi mücadeleyi ve aslında biraz da onurunu gösteriyor kanımca bizlere. Ve insanın son hakkından da bahsediyor açıkça: nasıl öleceğine karar verme hakkı yahut rahatsız edilmeme hakkı...
Bas ucu kitabim ve her zaman basvurabilecegim bir rehber. Kitabi bitirdigimde Ada'lı olmak istedim. Zaman değiştikce ve ben her elime aldiğimda ara ara pasajlar okudukca farkli seyler algilayacagimi ve öğrendiklerime daha cok şeyler katacagima eminim.
