İnsan bazen gerçeklerin altından kalkamaz.Sindiremez kolay kolay duyduklarını.Bir şey demek ister,diyemez.Düğümlenir kelimeler boğazında.Ağlamak ister o an,ağlayamaz.Susmayı tercih eder acının yanında.Boynu bükük kalır,kalbi yaralanır gerçekler karşısında.Anlamaz kimse halini.Vir kendi bilir derdini.Bir tek kendi çeker cefasını,o zmn en çokta yalnız kalmak ister,karanlığa çekmek ister bedenini,keşke yaan olsaydı der.Keşke şaka olsaydı der,ama değildir işte gerçk her zaman ki gerçekliğiyle ona gülümsüyordur.UZAKTA!..