nilgünöz
@dodore
24 Nisan 1995
20 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
8/10
2026 7. kitabı
Ayfer Tunç’un okuduğum ilk kitabı bu. Sanırım popüler kültürün
esiri oldum. Bir ara başlardaki gibi upuzun ve virgüllü cümlelerle geçecek sandım kitabı; ama öyle olmadı. Başları sürükleyip bir merak uyandırıyor, daldan dala atlanan yerleri var bu biraz yoruyor. Şehnaz’ın kendi hayatı üzerinden aslında kadınların yaşadıkları zorlukların taa Osmanlı’ya dayanan bir panaromasını izliyorsunuz. E. Karakterinin ismi neden saklanmış, acaba gerçek bir hikaye mi diye sorguluyorsunuz. Uyurgezer geceler aslında Şehnaz’ın gerçek kimliğini ortaya çıkaran, ailenin sırlarının ifşa olmasına yol açan durumlar. İnsanın beyni ona ne oyunlar oynayabilir onu da görüyorsunuz bu kitapta. Alanım gereği zaten biliyorum ama bilinçdışının muammasını bu kitapta tekrar görüyorum. Şehnaz her şeyi hatırlıyor. Annesinin bilinçdışı uyurgezerlik esnasında ortaya çıkıyor. Ayrıca anneanne ve büyük anneannenin de beynin de tümör olabileceği ve yaşadıkları bazı şeylerin buna bağlı olabileceği gerçeği kitabın sonlarında açığa çıkıyor. Özetle sürükleyici bir kitap fakat daldan dala atlanan yerler ve fazla uzatılması biraz sıkabiliyor. Ve yine özetle bazen unutmak hatırlamaktan daha iyi gerçekten.
Puan vermedi·400 syf.·
2026 6. kitabı
Acayip sürükleyici bir kitap. Bu zamana kadar neden Orhan Kemal okumamışım ben. Tasvirleri çok güzel. Annemin tavsiyesi ile okudum. Sayfaları sindire sindire okurken , kendi kaynanam için şükrettiğim bir kitap oldu benim için. O ne gudubet bir kaynana yahu. Nazan’ın saflığı da beni benden aldı. Kitaptan biraz bahsederken bilen kişilerin süpriz sonlu olduğu spoilerını vermesiyle ben sonunu tahmin ettim kendi çabalarımla. Tahmin ettiğim gibi de çıktı. O yüzden sonu beni pek heyecanlandırmadı. Ama bir an önce sonu gelsin bitireyim diye de uykusuz kaldım. Öyle de sürüklüyor. Orhan Kemal ağlayarak yazdım demiş. Ağlayarak bitirdim. Yazarın toplumsal olaylara değdirmesi de gözümden kaçmadı ayrıca. Yeşilçam senaryolarını da aratmadığını söylemeden geçemeyeceğim.
Bir arkadaşım yanlış hatırlamıyorsa filminin de çekilmiş olduğunu söyledi.
Puan vermedi·256 syf.·
2026 4. kitabı
Başlarda ilk 70 sayfaya kadar filan sürükledi; fakat sonra olay örgüsü biraz kopmaya başladı. Biraz otobiyografi okuyormuşum gibi de hissettirdi. Olay örgüsü bazı yerlerde kopuyor derken; mesela orada ne olmuştu diyorsunuz ama onu ilerleyen bölümlerde öğreniyorsunuz. Esther karakterinin yaşadığı kimlik bunalımı, kimlik arayışı ve bulamayışı, bu süreçte çok fazla destekçisinin de olmaması veya olmaya çalışanları da belli sebeplerden reddetmesi ne yazık ki onu hazin bir sona sürüklüyor. İçsel sorgulamalar da mevcut kitapta. Kitabın başında elektroşok cihazlarına karşı korku dolu ve reddedici sözler okuyorsunuz sonlarına doğru bunun nedenini anlıyorsunuz. Kendisi de tedavisi için bu yöntemin uygun olduğunun değerlendirildiği bir karakter çünkü. Keşke ilk doktor Buddy ile evlenseydi belki de hayata tutunurdu, kim bilir..
Puan vermedi·324 syf.·
2026 5. kitabı
Başlarda sıkılmam rağmen ortalardan itibaren nasıl bitirdiğimi bilemedim. İlk önce başka bir konudan bahsediyor gibiyken bir anda ortaya çıkan bir mektupla devamı olan önceki kitaba bağlandı konu, ve
10/10
2026 3. kitabı
Bu kitabı yazmak için biraz fizik, biraz felsefe biraz psikoloji bilmek gerekir. En çok da hayat dersi almış olmak gerekir. Nitekim herkes pişmanlık duyar; ama herkes bu şekilde dönüşmez. Esas hayatın yaşadığımız bu hayat olduğunu , pişmanlıklarımız olsa da eğer başka hayatlar yaşasaydık ya da başka şekillerde yaşasaydık bu sefer de başka pişmanlıklarımız, üzüntülerimiz olacağını, hayatta pişmanlık ve üzüntüden, acıdan kaçış olmadığını, o yüzden yaşadığımız hayata ve ana odaklanmak gerektiğini 282 sayfada farklı deneyimlerle anlatmış yazar ve anlatım dili gerçekten çok sürükleyici.
Nora’nın kutuplarda kalmak istediğini düşünüyordum sonra Ash ile evli olduğu hayatta kalmak istediğine emin gibiydim. Hatta kendisi de öyleydi. Oysaki gerçekler bambaşkaydı.
