nilgünöz
@dodore
10/10
2026 8. kitabı
İçinde tarihi bilgiler barındıran kitaplar okumaya bayılırım. Ahmet Ümit ilk defa okudum. Çok sürüklendim. İttihat ve Terakkiye vatan kurtarma ümidiyle giren Şehsuvar Sami vatan uğruna sevdasından vazgeçer. Fakat sonra yaşananlar, Enver Paşa’nın hırsı teşkilata duyduğu güveni yavaşça yok etmeye başlar. Uğruna katil dahi olduğunu, sevdasından vazgeçtiği teşkilat göz göre dağılmış, doğup büyüdüğü topraklar, Selanik elden çıkmıştır. İçinde İttihat ve Terakki’nin doğuşundan batışına kesitler, Ermeni tehcirinin bir Ermeni gözüyle değerlendirilmesi, Selanik’in kaybı, Trablusgarp Savaşı, Mustafa Kemal ve Enver Paşa’nın çatışmaları, Enver Paşa’nın hırsı, 1.Dünya Savaşı’na sürüklenişimiz ve nedenleri eski bir ittihatçı olan Şehsuvar Sami’nin sevdiği kadın Ester’e yazdığı mektuplarda kısa kısa ele alınıyor..
Sonu sizi şaşırtacak o yüzden söylemiyorum. Kesinlikle okunmalı.
8/10
2026 7. kitabı
Ayfer Tunç’un okuduğum ilk kitabı bu. Sanırım popüler kültürün
esiri oldum. Bir ara başlardaki gibi upuzun ve virgüllü cümlelerle geçecek sandım kitabı; ama öyle olmadı. Başları sürükleyip bir merak uyandırıyor, daldan dala atlanan yerleri var bu biraz yoruyor. Şehnaz’ın kendi hayatı üzerinden aslında kadınların yaşadıkları zorlukların taa Osmanlı’ya dayanan bir panaromasını izliyorsunuz. E. Karakterinin ismi neden saklanmış, acaba gerçek bir hikaye mi diye sorguluyorsunuz. Uyurgezer geceler aslında Şehnaz’ın gerçek kimliğini ortaya çıkaran, ailenin sırlarının ifşa olmasına yol açan durumlar. İnsanın beyni ona ne oyunlar oynayabilir onu da görüyorsunuz bu kitapta. Alanım gereği zaten biliyorum ama bilinçdışının muammasını bu kitapta tekrar görüyorum. Şehnaz her şeyi hatırlıyor. Annesinin bilinçdışı uyurgezerlik esnasında ortaya çıkıyor. Ayrıca anneanne ve büyük anneannenin de beynin de tümör olabileceği ve yaşadıkları bazı şeylerin buna bağlı olabileceği gerçeği kitabın sonlarında açığa çıkıyor. Özetle sürükleyici bir kitap fakat daldan dala atlanan yerler ve fazla uzatılması biraz sıkabiliyor. Ve yine özetle bazen unutmak hatırlamaktan daha iyi gerçekten.
Puan vermedi·400 syf.·
2026 6. kitabı
Acayip sürükleyici bir kitap. Bu zamana kadar neden Orhan Kemal okumamışım ben. Tasvirleri çok güzel. Annemin tavsiyesi ile okudum. Sayfaları sindire sindire okurken , kendi kaynanam için şükrettiğim bir kitap oldu benim için. O ne gudubet bir kaynana yahu. Nazan’ın saflığı da beni benden aldı. Kitaptan biraz bahsederken bilen kişilerin süpriz sonlu olduğu spoilerını vermesiyle ben sonunu tahmin ettim kendi çabalarımla. Tahmin ettiğim gibi de çıktı. O yüzden sonu beni pek heyecanlandırmadı. Ama bir an önce sonu gelsin bitireyim diye de uykusuz kaldım. Öyle de sürüklüyor. Orhan Kemal ağlayarak yazdım demiş. Ağlayarak bitirdim. Yazarın toplumsal olaylara değdirmesi de gözümden kaçmadı ayrıca. Yeşilçam senaryolarını da aratmadığını söylemeden geçemeyeceğim.
Bir arkadaşım yanlış hatırlamıyorsa filminin de çekilmiş olduğunu söyledi.
Puan vermedi·256 syf.·
2026 4. kitabı
Başlarda ilk 70 sayfaya kadar filan sürükledi; fakat sonra olay örgüsü biraz kopmaya başladı. Biraz otobiyografi okuyormuşum gibi de hissettirdi. Olay örgüsü bazı yerlerde kopuyor derken; mesela orada ne olmuştu diyorsunuz ama onu ilerleyen bölümlerde öğreniyorsunuz. Esther karakterinin yaşadığı kimlik bunalımı, kimlik arayışı ve bulamayışı, bu süreçte çok fazla destekçisinin de olmaması veya olmaya çalışanları da belli sebeplerden reddetmesi ne yazık ki onu hazin bir sona sürüklüyor. İçsel sorgulamalar da mevcut kitapta. Kitabın başında elektroşok cihazlarına karşı korku dolu ve reddedici sözler okuyorsunuz sonlarına doğru bunun nedenini anlıyorsunuz. Kendisi de tedavisi için bu yöntemin uygun olduğunun değerlendirildiği bir karakter çünkü. Keşke ilk doktor Buddy ile evlenseydi belki de hayata tutunurdu, kim bilir..
Puan vermedi·324 syf.·
2026 5. kitabı
Başlarda sıkılmam rağmen ortalardan itibaren nasıl bitirdiğimi bilemedim. İlk önce başka bir konudan bahsediyor gibiyken bir anda ortaya çıkan bir mektupla devamı olan önceki kitaba bağlandı konu, ve olayların akışı adeta kum saati hızında sürükledi. Eleştirdiğim bir yanı şu ; bu önceki kitap için de geçerli, yazar nedense paragraf kullanmayı tercih etmemiş, kim konuşuyor kafa karıştırıcı oluyor bazen. Başlarda acaba bu çevirmeden kaynaklı bir sorun mu diye düşünmüştüm ama her iki kitapta da bu durum olunca ve yazarın okuduğumuz cümlelere pür dikkat kesilmemizi istediği için bunu kasıtlı yaptığını düşünmeye başladım. Ayrıca çok usta bir şekilde cümle kuruyor yazar; öyle kuruyor ki bazen aynı cümleyi anlamak için 2-3 defa okudum. Kendini dolardan bir gözlemci olarak yansıttığı yerler de hoş bir hava katıyor. İstifa eden bir bakandan bahsederken, az önce bakan olan adam gibi ifadeler kullanması da nüktedan.Birinci kitap daha çok bir salgın havasındayken ve gizemliyken, bir salgın ortamında insanların çaresiz ve yalnız bırakılması sonucu ne yollara başvurabileceğini anlatırken, bu kitapta da daha çok birlik, dayanışma kokusu aldım ben. Elbette aykırı olanlar da var. Kanaatimce boş oy vermek aslında belki de körlük döneminde kendilerine neredeyse hiç destek olmayan hükümete bir tepkiydi bir nevi hükümetin gerçek yüzünü GÖRMEKti aslında. Ve gerçekten bu azımsanamayacak çoğunluk bir suç işlememiş yasal hakkını kullanmıştı; ama hükümet yine onları suçlu ilan etmişti.Hikayenin kahramanı kadının başına gelenler kötü oldu, böyle biteceğini düşünmemiştim demek ki ben hala kötü insanların da bir gün iyi olabileceği yanılgısına düşmüş ve gerçeği hala GÖRMEMİŞİM. Kitapta soruşturma için görevlendirilen polisin ve başkentin başbakanının da yaşanan süreçler sonrası gerçeği GÖRME’leri
