nilgünöz
@dodore
24 Nisan 1995
20 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
İnsan gömmek istiyor. İnsan başedemeyeceği kadar büyük olduğu için bilinçdışına taşıyamadığı şeyleri zihninin çok derininde bir yere gömmek istiyor. Gömüyor da. Bir süre için. Bu sırada unutmasına Yardımcı olacak her şeye kabule hazır oluyor.
İnkar mı ? Hemen.
Yalan mı ? Derhal
Yok sayma mı ? En güzeli. Öyle bir şey olmadı ki. Zihin çalışıyor, bellek unutuyor,bilinç pırıl pırıl ileriye bakıyor.
Oh ne kadar güzel, ne kadar kolay. Bunlar gerçekten oluyor, tecrübeyle sabit. İnsan gömdüğü şeyin gömüldüğü bu çok derin yerden asla çıkamayacağını, orada çürüyüp yok olacağını sanıyor; ama öyle olmuyor. Aksine gömülen şey katılaşıyor, zonklayan bir ağrı haline geliyor ve katılaşan bu kitle bir de üstüne enfekte oluyor insanın bilincine de belleğine de irin gibi ince ince sızıyor. Zehirliyor.
Sayfa 353
Reklam
8/10
2026 7. kitabı
Ayfer Tunç’un okuduğum ilk kitabı bu. Sanırım popüler kültürün
esiri oldum. Bir ara başlardaki gibi upuzun ve virgüllü cümlelerle geçecek sandım kitabı; ama öyle olmadı. Başları sürükleyip bir merak uyandırıyor, daldan dala atlanan yerleri var bu biraz yoruyor. Şehnaz’ın kendi hayatı üzerinden aslında kadınların yaşadıkları zorlukların taa Osmanlı’ya dayanan bir panaromasını izliyorsunuz. E. Karakterinin ismi neden saklanmış, acaba gerçek bir hikaye mi diye sorguluyorsunuz. Uyurgezer geceler aslında Şehnaz’ın gerçek kimliğini ortaya çıkaran, ailenin sırlarının ifşa olmasına yol açan durumlar. İnsanın beyni ona ne oyunlar oynayabilir onu da görüyorsunuz bu kitapta. Alanım gereği zaten biliyorum ama bilinçdışının muammasını bu kitapta tekrar görüyorum. Şehnaz her şeyi hatırlıyor. Annesinin bilinçdışı uyurgezerlik esnasında ortaya çıkıyor. Ayrıca anneanne ve büyük anneannenin de beynin de tümör olabileceği ve yaşadıkları bazı şeylerin buna bağlı olabileceği gerçeği kitabın sonlarında açığa çıkıyor. Özetle sürükleyici bir kitap fakat daldan dala atlanan yerler ve fazla uzatılması biraz sıkabiliyor. Ve yine özetle bazen unutmak hatırlamaktan daha iyi gerçekten.
Puan vermedi·400 syf.·
2026 6. kitabı
Acayip sürükleyici bir kitap. Bu zamana kadar neden Orhan Kemal okumamışım ben. Tasvirleri çok güzel. Annemin tavsiyesi ile okudum. Sayfaları sindire sindire okurken , kendi kaynanam için şükrettiğim bir kitap oldu benim için. O ne gudubet bir kaynana yahu. Nazan’ın saflığı da beni benden aldı. Kitaptan biraz bahsederken bilen kişilerin süpriz sonlu olduğu spoilerını vermesiyle ben sonunu tahmin ettim kendi çabalarımla. Tahmin ettiğim gibi de çıktı. O yüzden sonu beni pek heyecanlandırmadı. Ama bir an önce sonu gelsin bitireyim diye de uykusuz kaldım. Öyle de sürüklüyor. Orhan Kemal ağlayarak yazdım demiş. Ağlayarak bitirdim. Yazarın toplumsal olaylara değdirmesi de gözümden kaçmadı ayrıca. Yeşilçam senaryolarını da aratmadığını söylemeden geçemeyeceğim.
Bir arkadaşım yanlış hatırlamıyorsa filminin de çekilmiş olduğunu söyledi.
Bir insan topluluğuyla konuşmaktan nefret ederim. Bir toplulukla konuşurken her zaman içlerinden bir tanesini seçip sözlerimi ona yöneltirim ve konuştuğum sürece ötekilerin de gizliden gizliye bana bakıp hakları olmadan dinlediklerin duygusuna kapılırım. Nefret ettiğim bir şey daha varsa o da insanların kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri halde neşeyle hatırınızı sorup ‘iyiyim’ demenizi beklemeleridir.
Sayfa 186
Puan vermedi·256 syf.·
2026 4. kitabı
Başlarda ilk 70 sayfaya kadar filan sürükledi; fakat sonra olay örgüsü biraz kopmaya başladı. Biraz otobiyografi okuyormuşum gibi de hissettirdi. Olay örgüsü bazı yerlerde kopuyor derken; mesela orada ne olmuştu diyorsunuz ama onu ilerleyen bölümlerde öğreniyorsunuz. Esther karakterinin yaşadığı kimlik bunalımı, kimlik arayışı ve bulamayışı, bu süreçte çok fazla destekçisinin de olmaması veya olmaya çalışanları da belli sebeplerden reddetmesi ne yazık ki onu hazin bir sona sürüklüyor. İçsel sorgulamalar da mevcut kitapta. Kitabın başında elektroşok cihazlarına karşı korku dolu ve reddedici sözler okuyorsunuz sonlarına doğru bunun nedenini anlıyorsunuz. Kendisi de tedavisi için bu yöntemin uygun olduğunun değerlendirildiği bir karakter çünkü. Keşke ilk doktor Buddy ile evlenseydi belki de hayata tutunurdu, kim bilir..
Reklam