nilgünöz
@dodore
24 Nisan 1995
20 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
10/10
2026 3. kitabı
Bu kitabı yazmak için biraz fizik, biraz felsefe biraz psikoloji bilmek gerekir. En çok da hayat dersi almış olmak gerekir. Nitekim herkes pişmanlık duyar; ama herkes bu şekilde dönüşmez. Esas hayatın yaşadığımız bu hayat olduğunu , pişmanlıklarımız olsa da eğer başka hayatlar yaşasaydık ya da başka şekillerde yaşasaydık bu sefer de başka pişmanlıklarımız, üzüntülerimiz olacağını, hayatta pişmanlık ve üzüntüden, acıdan kaçış olmadığını, o yüzden yaşadığımız hayata ve ana odaklanmak gerektiğini 282 sayfada farklı deneyimlerle anlatmış yazar ve anlatım dili gerçekten çok sürükleyici.
Nora’nın kutuplarda kalmak istediğini düşünüyordum sonra Ash ile evli olduğu hayatta kalmak istediğine emin gibiydim. Hatta kendisi de öyleydi. Oysaki gerçekler bambaşkaydı.
Esas sorun yaşamadığımız için pişmanlık duyduğumuz hayatlar değil. Sorun pişmanlığın kendisi. Büzüşmemize, kuruyup kalmamıza,kendinizin ve bütün insanlığın en büyük düşmanı olduğumuzu hissetmemize neden olan pişmanlığın ta kendisi. Olası hayatlarımızdan herhangi birinin bundan daha mı iyi yoksa daha mı kötü olacağını bilemeyiz. O hayatlar yaşanıyor evet ama biz de yaşıyoruz ve asıl bu yaşantıya odaklanmalıyız.
Selim bu olayın ardından geleceğe dair adımlarını atarken iki arada bir derede kalacaktı. Ya bu adaletsizliğe boyun eğip sessizliğe bürünecek, bir gölge gibi yaşayıp gidecekti. Ya da içindeki özgürlük ateşi bu baskıya karşı direnecekti. Bu direniş belki de kelimelerle örülen bir zırh olacak, belki de suskunluğunun içindeki en gür çığlığa dönüşecekti.
Sayfa 108
7/10
2026 2. kitabı
Livaneli söz konusu olunca romanların gerçek hayattan kesitlere yer vermemesi mümkün değil tabi. Bu kitapta olaylar biraz kopuk kopuk geldi bana. Totalde 5 yıllık bir olay anlatılıyor ama çok hızlı
9/10
2026 1. kitabı
Şermin Yaşar’ın okuduğum ilk kitabıydı. Bundan sonra diğer kitaplarını da okurum dedirten, bir çırpıda biten, inanılmaz sürükleyen bir kitap. İçsel konuşmalar bazen güldürüyor bazen düşündürüyor. Betimelemeri harika. Selime Teyze’ye ne olduğunu da merak ettiğimi belirttikten sonra çok hoşuma giden betimlemerin birkaç tanesinden bahsetmek istiyorum.
* “Bir keresinde Hikmet anne’ baban çöpsüz üzüm değil ki, bilemedim evlenmeden önce’ demişti. Yıllar sonra anlamıştım bu sözün ne olduğunu. Ben babamın çöpüydüm.”
* “ Anlaşamadık. Neden ayrıldınız. ?Anlaşamadık.Neden boşandınız. ? Anlaşamadık. Anlaşamamak çok anlaşılır bir nedendi boşanmak için ama kimseye bu kadar açıklama yeterli gelmiyordu. Daha geçerli sebepler istiyordu toplum bizden. Hiç değilse şiddetli bir geçimsizlik istiyordu. Oysa şiddetsiz sessiz bir geçimsizlik de az bir şey değildi ki. Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan kavga etmeden , birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi? Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin.”
