Öyle görünüyor ki, güç sürecinin yapay biçimleri birçok
insan için, belki de çoğunluk için yeterli değil. 20. yüzyılın ikinci
yarısına ait sosyal eleştirmenlerin yazılarında tekrar tekrar ortaya
çıkan bir konu da, modern toplumda, birçok insana acı veren bir
amaçsızlık duygusudur. (Bu amaçsızlık "anomik" veya "orta sınıf
boşluğu" gibi başka adlarla da anılır.) Bizce, "kimlik bunalımı"
denilen şey, aslında bir amaç duygusu arayışıdır; çoğunlukla da
uygun bir ikame etkinliğe bağlanma arayışı. Varoluşçuluk da,
büyük oranda, modern yaşamın amaçsızlığına bir tepkidir.