Umut Ozan
@doksandokuz
8 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitaptan puan kırılacaksa sadece isminden dolayı kırılabilir. Çünkü gerçekten bu diyet kitabı değil. Belki ismi sağlıklı yaşam kitabı olabilirdi.
Beslenme konusunda ufkum açıldı. Ne yemeliyiz sorusuna verilebilecek en güzel cevaptır bu kitap. Mutlaka okunmalı.
Kitabı Amelie film müzikleri eşliğinde okudum. Ben güzel bir müzik- kitap uyumu olduğunu düşünüyorum.
Kitabın bana öğrettiği, daha doğrusu farkına varmamı sağladığı en büyük gerçek şu oldu:
İnsanları suçlu veya suçsuz ilan eden şey mantıkları değil kesinlikle duygularıdır. Hiç kimse mantıksız davrandığı için cezalandırılmaz. Hatta akli dengesi olmayan birisinin bu durumu, onun aklanması için yeterlidir.
Beni en çok etkileyen fikirle incelemeyi bitirmek istiyorum:
Hiç beyaz karga görmemiş olsanız bile aramaya devam edin...
Kitabın ilk başta biraz sıkıcı olduğunu kabul etmek gerekiyor. Yaklaşık ilk 50 sayfayı "Hayvan Çiftliği"nin hatırına okuduğumu söylemeliyim. Bu ilk bölümde bazı ayrıntıları gereksiz bulabilirsiniz. Aynı zamanda kolay ikna olmayanlar için bazı noktalar mantıksal açıdan tatmin de etmeyebilir. Esas olaylar Julia'nın Winston'un eline tutuşturduğu kağıt parçasıyla başlıyor. Hem Winston'un Julia'ya güvenmesi hem de ikisinin birden O'Brien'a güvenmesi beklenmeyecek derecede kolay oluyor. Ben içinde bulundukları ortamı göz önüne olarak bu tanışma ve birbirine güvenmelerin biraz daha sancılı olacağını düşünüyordum. Ben aslında bu O'Brien'le tanışma faslından sonra olay örgüsünü çok farklı tasarlamıştım kafamda. Ama anlaşılan George Orwell mutlu son sevmiyor. Yani olayların çıkmaza girdiği yetmiyor, hiçbir zaman düzelmiyor da aynı zamanda. Bence kitabın en güzel bölümü Goldstein'in kitabının anlatıldığı bölümdü. Çok mantıklı fikirleri vardı Goldstein'in (yani Orwell'in). Çok ikna ediciydi. Ama sonra bir anda O'Brien'in gerçek yüzü ortaya çıktı. O da bizi ikna etmeyi başardı fikirlerine (yani kitabın dünyasında olsak ikna olmuştuk kesin, bakmayın öyle :)) Daha sonra aslında Goldstein'in kitabının da O'Brien'in elinden çıktığını fark edince devreler iyice yandı. Neyse sonuç olarak George Orwell "Hayvan Çiftliği"nde yaptığı gibi iktidarı elinde bulunduranlara ilgili yine çok can alıcı mesajlar verdi bana... Ve de savaşlar ve halkla ilgili tabi... Bu kitabı kesin okumalısınız dememe gerek yoktur heralde. Yıllardır herkes diyordur zaten
Bir de şunu söylemeliyim. Eğer kitabın sonu düşündüğüm gibi bitseydi size kitabı okumadan önce Goldstein'in kitabının anlatıldığı bölümü okumayı önerecektim ama galiba şuan pek bir anlamı kalmadı. İyi okumalar...
Joseph K. ne olduğunu bilmediği bir suçtan dolayı adli kontrol altında tutulacağını öğrenir.
Kitapta, bunu öğrendiği andan itibaren farklı meslek grupları ve anlayıştan insanlarla (ceza infaz memuru, banka müdürü, sorgu hakimi, avukat, kâtip, ressam, tüccar, rahip...) girdiği diyaloglara yer verilmiş. K., hiçkimseyle suçunu konuşamaz, zaten bilmemektedir. Sadece davanın işleyişini ve adalet kavramını konuşabilirler. Beni bu diyaloglar içerisinde en çok ressam ve rahip ile girdiği diyaloglar etkiledi. Özellikle ressama söylediği "...tamamen bir aklanmaya da engel oluyor... " cümlesi çok hoşuma gitti.
Kitap genel olarak dikkat gerektiren bir yapıya sahip. Olaylardan çok durumlar ve düşüncelere önem veriliyor. O yüzden olay örgüsü arayanlara sıkıcı gelebilir.
