" Eskiden bir şiir işitmiştim. Bu şiirde yaşayan her şeyin kutsal olduğu yazılıydı. İnsan düşününce bu küçük cümlenin göründüğünden daha önemli olduğunu anlıyor. Ölmüş bir ihtiyar için dua etmeye lüzum yoktur. O rahata kavuşmuştur. Onun yapabileceği bir tek şey vardır. Biz yaşayanlar içinse, yapılacak binlerce şey var ve biz hangisini yapacağımızı bilmiyoruz. Eğer dua edecek olsaydım, önlerindeki çeşitli yollardan hangisini seçeceğini bilmeyen, biz yaşayanlar için dua ederdim."