ze
@dokuzuncusone
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
benim yaram neresi ey devri cumhuriyet
önce buradan başlasın girdapların tahlili, buradan açılsın şuur
çünkü işte gök sarktı, kıyılar terk edildi, boşlukta kaldı hayat
boşlukta kaldı beni dünyaya alıştıran ilmihalin rahlesi
kızlar sevdim yetmedi, kırlar sevdim hakir gördü tabiat
Sayfa 26
İnsan hep kınadığını yaşar ya...
Yıllarca kişisel gelişim kitaplarına hep mesafeli oldum. Çünkü bu alanda dehşet bir çöplük var piyasada. 'Kitap oburu' olmak gibi bir derdim de hiç olmadı, bazı yazarlardan geri kalmayı kendim tercih ettim. Ama Beyhan hocamla önce Youtube sayesinde tanıştım. İzlediğim hap videolarından çok feyz alıyordum. Uzmanından içime su serpen, 'çoğunluk benim gibi' şeklinde hissettiren videolarını sıkı takip etmeye başladım. Çünkü sadece yumuşak diliyle bile sırtımı sıvazlıyordu. Daha sonra podcastlerine geçtim, ekseri pratik bir şekilde takibi sürdürdüm. En sonunda kitabını okuyarak taçlandırdım. Beyhan Budak'ın binlerce vaka gören bir uzman olarak; beni anlatan hikayelerini, karşılıklı konuşma dilini, akıl vermek yerine seçeneklerimi hatırlatmasını ve kitabını istediğim gibi karalamama izin vermesini sevdim :)
Yazarın okuduğum ilk kitabı. İlginç ve sıcak bir dili var. Hikayesi merak ettiriyor, metin okuru sarıyor sarmalıyor. Ama sayfaların çoğunun boş olması beni rahatsız etti. Bu kadar övgüyü hak ediyor mu bilemedim. Güzel kısım; yazarın ara ara kitap, film önerileriyle okuru beslemesi. Haruki Murakami, ismine artık aşinayım
ve tekrar bir kitabı denk gelirse okurum
